David Berkeley — Straw Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Straw Man" van David Berkeley.
Songteksten
Quiet lonely day
On a miracle’s highway and traveling takes its toll
The highway’s windy road
Didn’t open up her soul the way I thought it would
And I don’t think that’s good
Guess I thought it would have been the best she’d seen
The straw man’s off the clock
She’s waiting for his knock in her underwear
His foot falls on the stair
She greets him with a glare that says he’ll have to fall
But with her back up against the wall
She suddenly recalls the straw man’s just her dream
And it’s never quite so clean
She makes the world around me seem
Lavender and wintergreen
When we’re side by side
Now the straw man’s been let loose
My dreams have been reduced by a quest for fame
Still the straw man feels no pain
She realized in shame and then the game is back
Then blue fades into black
Time takes back the slack she had when just seventeen
And it’s never quite so clean
I make the world around her seem
Lavender and wintergreen
When we’re side by side
Still a quiet lonely day
On a miracle’s highway and I am almost home
Pick up the phone
Say that living life alone ain’t how the story ends
Cause I am here to mend
But how much can she bend till on my side she’ll lean
And it’s never quite so clean
She makes the world around me seem
Lavender and wintergreen
When we’re side by side
Songtekstvertaling
Rustige eenzame dag
Op een wonderweg en reizen eist zijn tol
De snelweg is winderig.
Heeft haar ziel niet geopend zoals ik dacht dat het zou gebeuren.
En ik denk niet dat dat goed is.
Ik denk dat ik dacht dat het de beste was die ze had gezien.
De stroman is van de klok.
Ze wacht op zijn klop in haar ondergoed.
Zijn voet valt op de trap
Ze begroet hem met een schittering die zegt dat hij moet vallen.
Maar met haar rug tegen de muur
Ze herinnert zich ineens dat de stroman haar droom is.
En het is nog nooit zo schoon
Ze laat de wereld om me heen lijken
Lavendel en wintergreen
Als we naast elkaar staan
Nu is de stroman losgelaten.
Mijn dromen zijn afgenomen door een zoektocht naar roem
Toch voelt de stroman geen pijn
Ze realiseerde zich in schaamte en dan is het spel terug
Dan vervaagt de Blauwe in het zwart
De tijd neemt de speling terug die ze had toen ze nog maar zeventien was.
En het is nog nooit zo schoon
Ik laat de wereld om haar heen lijken
Lavendel en wintergreen
Als we naast elkaar staan
Nog steeds een rustige eenzame dag
Op een wonderweg en ik ben bijna thuis
Neem de telefoon op.
Zeg dat alleen leven niet is hoe het verhaal eindigt
Want ik ben hier om te herstellen.
Maar hoeveel kan ze buigen tot ze aan mijn kant leunt?
En het is nog nooit zo schoon
Ze laat de wereld om me heen lijken
Lavendel en wintergreen
Als we naast elkaar staan