David Benoit — Barcelona Nights songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Barcelona Nights" van David Benoit.
Songteksten
We’d been in love awhile,
But Barcelona made us one,
On the Festival of Mercy,
When the fountain was aflame.
Up on the highest hill,
I’d never felt a deeper thrill
Than the way you pulled me closer,
And the way you said my name.
I dream sweet dreams
Of the music in the plazas,
And the color of the lights,
When you and I Shared love’s exhilaration
On those Barcelona nights.
We wandered endlessly,
Drank in the beauty of the place,
Saw the sketches of Picasso,
And the ruins underground.
We talked in wonderment
Of all the years alone we’d spent,
Grew silent, in amazement,
At the miracle we’d found.
I weep inside,
For the time when every evening
Brought a host of new delights.
Oh please, my love,
Don’t say we’ve lost the magic
Of those Barcelona nights.
How well you loved me then.
You could not bear to turn away,
But always kept returning
To ask for one more kiss.
You seem so different now,
Your manner pleasantly blasé.
My broken heart refuses
To believe we’ve come to this.
I dream sweet dreams
Of the music in the plazas,
And the color of the lights,
When you and I Shared love’s exhilaration
On those Barcelona nights.
I dream sweet dreams
Of the music in the plazas,
And the color of the lights,
When you and I Shared love’s exhilaration
On those Barcelona nights.
Songtekstvertaling
We waren al een tijdje verliefd.,
Maar Barcelona heeft er een van ons gemaakt.,
Op het Festival van genade,
Toen de fontein in brand stond.
Op de hoogste heuvel,
Ik had nog nooit een diepere sensatie gevoeld.
Dan de manier waarop je me dichterbij trok.,
En de manier waarop je mijn naam zei.
Ik droom zoete dromen
Van de muziek in de pleinen,
En de kleur van de lichten,
Toen jij en ik de vreugde van de liefde deelden
Op die avonden in Barcelona.
We dwaalden eindeloos rond.,
Dronk in de schoonheid van de plaats,
Ik zag de schetsen van Picasso.,
En de ruïnes ondergronds.
We praatten in verwondering.
Van alle jaren die we alleen hadden doorgebracht,
Werd stil, in verbazing,
Bij het wonder dat we vonden.
Ik huil van binnen.,
Voor de tijd dat elke avond
Bracht een heleboel nieuwe geneugten.
Oh alsjeblieft, mijn liefste,
Zeg niet dat we de magie kwijt zijn.
Van die Barcelona nachten.
Hoe goed je toen van me hield.
Je kon het niet verdragen om je af te wenden.,
Maar hij bleef altijd terugkomen.
Om nog een kus te vragen.
Je lijkt nu zo anders.,
Uw manier aangenaam blasé.
Mijn gebroken hart weigert
Om te geloven dat we tot dit gekomen zijn.
Ik droom zoete dromen
Van de muziek in de pleinen,
En de kleur van de lichten,
Toen jij en ik de vreugde van de liefde deelden
Op die avonden in Barcelona.
Ik droom zoete dromen
Van de muziek in de pleinen,
En de kleur van de lichten,
Toen jij en ik de vreugde van de liefde deelden
Op die avonden in Barcelona.