Dave Murphy — My Friend Paul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Friend Paul" van Dave Murphy.
Songteksten
I last saw Paul in sixty-nine, he was nineteen now fifty-five
Now cheap scotch and cigarettes, God bless the man who can’t forget
The deck was stacked and we were kids, and that big black hole they threw us in
We walked the walk and rolled the dice, so naïve and we paid the price
On that night we got pinned down, fear and chaos all around
Incoming rounds were deafening, smoke so thick we couldn’t see
I took a hit square in the chest, all busted up, a bloody mess
Paul squeezed my hand and I could hear him say, «hey buddy you’re going to be
okay»
But soon I couldn’t feel the pain and Paul kept calling out my name
What secrets now would be revealed, as I rose above the battlefield
Just one voice, one candles flame, just one link in the chain
Just one grain in a sea of sand, mysteries we can’t understand
They beat him down, they wore him out, they used him up, they spit him out
With empty pockets and his beat up Ford, Paul headed home to Baltimore
He stopped by to see my folks, he showed them some poems that I wrote
As tears rolled down my mother’s face, he kissed her cheek and walked away
Just one voice, one candles flame, just one link in the chain
Just one grain in a sea of sand, mysteries we can’t understand
The years went by like a shooting star, Paul never left old Baltimore
Now, cheap scotch and cigarettes, God bless the man the who can’t forget
Songtekstvertaling
Ik zag Paul voor het laatst in 69, hij was negentien nu vijfenvijftig.
Nu goedkope whisky en sigaretten, God zegene de man die niet kan vergeten
Het dek was gestapeld en we waren kinderen, en dat grote zwarte gat waar ze ons in gooiden
We liepen de wandeling en rolden de dobbelstenen, zo naïef en we betaalden de prijs
Op die avond zaten we vast, overal angst en chaos.
Binnenkomende kogels waren oorverdovend, rook zo dik dat we niet konden zien
Ik kreeg een slag in de borst, helemaal kapot, een bloederige puinhoop.
Paul kneep in m ' n hand en ik hoorde hem zeggen:
oké»
Maar al snel voelde ik de pijn niet meer en Paul bleef mijn naam roepen.
Welke geheimen zouden nu onthuld worden, terwijl ik boven het slagveld stond.
Slechts één stem, één kaarsjes vlam, slechts één link in de ketting
Slechts één korrel in een zee van zand, mysteries die we niet kunnen begrijpen
Ze sloegen hem neer, maakten hem af, gebruikten hem, spuugden hem uit.
Met lege zakken en zijn in elkaar geslagen Ford, ging Paul naar huis naar Baltimore
Hij kwam langs om mijn ouders te zien, hij liet ze wat gedichten zien die ik schreef.
Terwijl de tranen over mijn moeders gezicht rolden, kuste hij haar wang en liep weg.
Slechts één stem, één kaarsjes vlam, slechts één link in de ketting
Slechts één korrel in een zee van zand, mysteries die we niet kunnen begrijpen
De jaren gingen voorbij als een vallende ster, Paul verliet nooit Old Baltimore
Nu, goedkope whisky en sigaretten, God zegene de man die niet kan vergeten