Dave Barnes — Hotel Keys songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hotel Keys" van Dave Barnes.
Songteksten
Baltimore’s the coldest that I have ever been.
In a second it seemed to me the encore came and went.
I fell asleep over Virginia, woke up in Tennessee.
They always seem to steal a piece of me.
Wheels just keep on rolling.
Another town, another scene.
11 years of running over miles of memories.
What I’d give to go back to when it was still a dream.
When it was more than a pocket of hotel keys.
That day off in Chicago, when I almost gave it up.
We caught up over coffee, I’d forgotten who I was.
But I made it down to Memphis in time to feel the crowd.
I wonder what Chicago’s doing now.
Wheels just keep on rolling.
Another town, another scene.
11 years of running over miles of memories.
What I’d give to go back to when it was still a dream.
When it was more than a pocket of hotel keys.
And I’m waiting on a change in the weather.
I’m waiting on a change in me.
Lord, forgive my tired soul.
The music sure can take a toll, it seems.
Oh, it seems.
Wheels just keep on rolling.
Another town, another scene.
11 years of running over miles of memories.
What I’d give to go back to when it was still a dream.
When it was more than a pocket of hotel keys.
Songtekstvertaling
Baltimore is de koudste die ik ooit ben geweest.
In een seconde leek het me dat de toegift kwam en ging.
Ik viel in slaap boven Virginia, werd wakker in Tennessee.
Ze lijken altijd een deel van mij te stelen.
De wielen blijven draaien.
Een andere stad, een andere scene.
Elf jaar lang heb ik mijlen aan herinneringen gerend.
Wat ik zou geven om terug te gaan naar toen het nog een droom was.
Toen het meer was dan een zak hotelsleutels.
Die vrije dag in Chicago, toen ik het bijna opgaf.
Ik was vergeten wie ik was.
Maar ik was op tijd in Memphis om de menigte te voelen.
Ik vraag me af wat Chicago nu doet.
De wielen blijven draaien.
Een andere stad, een andere scene.
Elf jaar lang heb ik mijlen aan herinneringen gerend.
Wat ik zou geven om terug te gaan naar toen het nog een droom was.
Toen het meer was dan een zak hotelsleutels.
En ik wacht op een verandering in het weer.
Ik wacht op een verandering in mij.
Heer, vergeef mijn vermoeide ziel.
De muziek kan zijn tol eisen, lijkt het.
Daar lijkt het op.
De wielen blijven draaien.
Een andere stad, een andere scene.
Elf jaar lang heb ik mijlen aan herinneringen gerend.
Wat ik zou geven om terug te gaan naar toen het nog een droom was.
Toen het meer was dan een zak hotelsleutels.