Das Ich — Saal der kreisenden Frauen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Saal der kreisenden Frauen" van Das Ich.
Songteksten
Die ärmsten Frauen von Berlin
— dreizehn Kinder in anderthalb Zimmern,
Huren, Gefangene, Ausgestossene —
krümmen hier ihren Leib und wimmern.
Es wird nirgends so viel geschreien.
Es wird nirgends Schmerzen und Leid
so ganz und gar nicht wie hier beachtet,
weil hier eben immer was schreit.
«Pressen Sie, Frau! Verstehn Si, ja?
Sie sind nicht zum Vergnügen da,
Ziehn Sid die Sache nicht in die Länge.
Kommt auch Kot bei dem Gedränge!
Sie sind nicht da, um auszuruhn.
Es kommt nich selbst. Sie müssen was tun!
Schliefllich kommt es: bläulich und klein.
Urin und Stuhlgang salben es ein.
us elf Betten mit Tränen und Blut
grüsst es ein Wimmern als Salut.
Nur aus zwei Augen brichtein Chor
von Jubilaten zum Himmel empor.
Durch dieses kleine fleischerne Stück
wird alles gehen: Jammer und Glück.
Und stirbt es dereinst in Röcheln und Qual.
Liegen zwölf andere in diesem Saal.
Songtekstvertaling
De armste vrouwen van Berlijn
- dertien kinderen in anderhalve kamer,
Hoeren, Gevangenen, Verschoppelingen —
buig haar lichaam en huil.
Er zal nergens zoveel geschreeuw zijn.
Er zal nergens pijn en lijden zijn.
zo volledig en helemaal niet zoals hier is opgemerkt,
omdat er altijd iets schreeuwt.
"Pers, Vrouw! Begrepen, Ja?
Ze zijn er niet voor het plezier.,
Trek het er niet uit.
Ook komt uitwerpselen op de kroon!
Ze zijn er niet om te rusten.
Het komt niet vanzelf. Je moet iets doen.
Uiteindelijk komt het: blauwachtig en klein.
Urine en stoelgang zalven het.
wij Elf bedden met tranen en bloed
begroet het als een saluutmoment.
Alleen uit twee ogen van het Nachtkoor.
van jubilates naar de hemel.
Door dit kleine stukje vlees
alles zal gaan: ellende en geluk.
En op een dag sterft het in brul en pijn.
Er zijn nog twaalf anderen in deze kamer.