Darvin — Flashes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Flashes" van Darvin.
Songteksten
Os flashes brilham coloridos
Bolsas e vestidos
Seus falsos amigos não conseguem me enganar
Garrafas de Champagne e Reveillon
Corações partidos, Sorrisos fingidos
Para aqueles que só te fazem bem
Quando convém
É hora de acordar
O fim da estrada vai chegar
(Refrão)
Castelos de areia ao vento
Se perdem na brisa do tempo
Risadas madrugada a dentro
Desejos e paixões
Se escondem num deserto de ilusões
Mais uma festa sem história
Nenhuma memória
Só dor de cabeça na hora de acordar
Sozinha no meio da multidão
De caras bonitas, de almas vazias
Procurando o momento ideal pra dizer Â"tchau, foi bom te ver aquiÂ"
E o mundo inteiro vai sumir
(Refrão)
Diga, Pra onde foi seu namorado, sua vida, sua melhor amiga?
Se as paredes do seu quarto são as únicas que vão te ouvir chorar
Quando a lágrima que escorre do vazio do seu coração rolar
E toda aquela gente estiver longe ou com o celular fora de área
E a sua auto-estima uma migalha
Se a sua roupa é nova ou importada
Já não importa mais pois tudo se desfaz
E ninguém vai te fazer bem, já não convém
E a vida te mostrou
Que o fim da estrada já chegou
Songtekstvertaling
Flitsen gloeiend
Tassen en japonnen
Je nepvrienden kunnen me niet voor de gek houden.
Champagne flessen en oudejaarsavond
Gebroken harten, nep glimlachen
Voor hen die alleen maar goed doen
Indien van toepassing
Het is tijd om wakker te worden.
Het einde van de weg zal komen
(Chorus)
Zandkastelen in de wind
Verdwaal in de wind van de tijd
Lachen vroeg in de ochtend
Verlangens en passies
Ze verbergen zich in een woestijn van illusies
Een andere partij zonder geschiedenis
Geen geheugen
Alleen hoofdpijn bij het wakker worden
Alleen in de menigte
Van mooie gezichten, van lege zielen
Op zoek naar de ideale tijd om te zeggen "dag, het was goed om je hier te zien""
En de hele wereld zal verdwijnen
(Chorus)
Zeg, waar ging je vriendje heen, je leven, je beste vriend?
Als de muren van je kamer de enigen zijn die je horen huilen
Wanneer de scheur die uit de leegte van je hart stroomt rolt
En al die mensen zijn weg of met hun mobiele telefoon het gebied uit.
En je eigenwaarde een kruimel
Of uw kleren nu nieuw of geïmporteerd zijn
Het maakt niet meer uit, want alles valt uit elkaar.
En niemand zal je goed doen, niet meer passen
En het leven liet je zien
Dat het einde van de weg is gekomen