Darren Hayes — The Siren's Call songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Siren's Call" van Darren Hayes.
Songteksten
Tie me up against the mast and shield the sunlight from my eyes
For I no longer can resist the haunting of her cries.
They call me from the jagged rock.
It was the sweetest melody,
Like gold and honey dripping from the fingertips of God.
I feel the wind against my face from the flapping of her wings.
I feel the black and silky tenderness all choking me.
But I can almost taste happiness.
It’s such a long way off.
But I can almost feel your embrace
bove the siren’s call.
Now it’s not beautiful or pure,
But it exists beyond the shore.
It struggles to be heard above the screeching of her call.
Beneath my feet a rumbling, a hundred demons clambering.
They chase away my harmony and make love afraid to call.
They grow forever restless and as our ship sets out to sea,
They will not be silenced never for you or me.
But I can almost taste happiness.
It’s such a long way off.
But I can almost feel your embrace
bove the siren’s call.
And I’ve seen a hint of it.
This happiness,
This bliss.
Just knowing it exists,
I know that I must try.
And I’ve caught a glimpse of it,
One moment just one kiss
From the corner of my eye
Of better days gone by.
But I can almost taste happiness.
But I can almost feel your embrace.
Songtekstvertaling
Bind me vast tegen de mast en bescherm het zonlicht tegen mijn ogen.
Want ik kan niet langer het spook van haar kreten weerstaan.
Ze bellen me vanaf de jagged rock.
Het was de liefste melodie,
Als goud en honing druipend van de vingertoppen van God.
Ik voel de wind tegen mijn gezicht door het flapperen van haar vleugels.
Ik voel de zwarte en zijdeachtige tederheid die me verstikt.
Maar ik kan bijna geluk proeven.
Het is zo ver weg.
Maar ik voel je omhelzing bijna.
zwaai met de sirene.
Nu is het niet mooi of puur,
Maar het bestaat voorbij de kust.
Het worstelt om gehoord te worden boven het krijsen van haar oproep.
Onder mijn voeten rommelde een honderdtal demonen die klapperden.
Ze jagen mijn harmonie weg en vrijen bang om te bellen.
Ze worden voor altijd rusteloos en als ons schip de zee opgaat,
Ze zullen nooit het zwijgen opgelegd worden voor jou of mij.
Maar ik kan bijna geluk proeven.
Het is zo ver weg.
Maar ik voel je omhelzing bijna.
zwaai met de sirene.
En ik heb er een vleugje van gezien.
Dit geluk,
Deze zaligheid.
Gewoon weten dat het bestaat,
Ik weet dat ik het moet proberen.
En ik heb er een glimp van opgevangen.,
Eén moment, één kus.
Vanuit de hoek van mijn oog
Van betere tijden voorbij.
Maar ik kan bijna geluk proeven.
Maar ik kan je omhelzing bijna voelen.