Darren Hayes — A Conversation With God songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Conversation With God" van Darren Hayes.
Songteksten
We’re driving
Just me and God
It’s raining
It’s raining hard
The windows are steaming up The bridge engulfed by fog
The rust of The metal bridge
It beckons
It blows me in
I argue
I scream at God and what he’s offering
My hands fly off the steering wheel
Can’t recall getting here
If I could I would reach behind and turn my light on My thoughts run off the beaten track
There’s no light
How’s the way back
Take the hand of God
And bite the feeder
No more lingering
I’m driving
I talk to God
He’s screaming
I only nod
I need to Be where you are
The leaves and trees are shaking
It’s raining
The bullets melt
The hunger of hunger itself
It’s draining but pain hasn’t reservoirs
It keeps for itself
I’m falling
I’m not myself
I’m diving
I’m underneath
The huddle of A mighty ship
That steams away from here
The bubbles
The surface waves
They’re shining
They replicate
I hear it The voice of God is laced with sarcasm in your head
My thoughts run off the beaten track
There’s no light
How’s the way back
Take the hand of God
And bite the feeder
No more lingering
My hands fly off the steering wheel
Can’t recall getting here
If I could I would reach behind and turn my light on
Songtekstvertaling
We rijden.
Alleen Ik En God
Het regent.
Het regent hard.
De ramen stomen op de brug vol mist.
De roest van de metalen brug
Het wenkt
Het blaast me op.
Ik pleit
Ik schreeuw tegen God en wat hij aanbiedt.
Mijn handen vliegen van het stuur.
Ik kan me niet herinneren dat ik hier ben.
Als ik kon, zou ik mijn licht op mijn gedachten richten.
Er is geen licht.
Hoe is de weg terug?
Neem de hand van God.
En bijt de feeder.
Niet langer blijven hangen.
Ik rij.
Ik praat met God.
Hij schreeuwt.
Ik knik alleen maar.
Ik moet zijn waar jij bent.
De bladeren en bomen trillen.
Het regent.
De kogels smelten
De honger van de honger zelf
Het is drainerend, maar de pijn heeft geen reservoirs.
Het houdt voor zichzelf
Ik val.
Ik ben mezelf niet.
Ik duik.
Ik zit eronder.
De huddle van een machtig schip
Dat stoomt weg van hier
Bubble
De oppervlaktegolven
Ze schijnen
Ze repliceren
Ik hoor het de stem van God is doordrenkt met sarcasme in je hoofd
Mijn gedachten gaan van de gebaande paden af.
Er is geen licht.
Hoe is de weg terug?
Neem de hand van God.
En bijt de feeder.
Niet langer blijven hangen.
Mijn handen vliegen van het stuur.
Ik kan me niet herinneren dat ik hier ben.
Als ik kon, zou ik mijn licht aandoen.