Darla Farmer — The Apology songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Apology" van Darla Farmer.
Songteksten
We have sung so righteously
Since the day we stole away
And dreamed
Of what our plight would be
On these blooming days
What will be denied
By the riches
From which we have derived
By the dreams we won’t negate
And since the count cannot subside
Will you negotiate?
I can’t eat off your plate
If I haven’t paid
The price of your estate
But will I go unfed
Avoid what has become innate
When i see no offered bread
What did I expect
There’s no desired effect
Now I am subjected
To my proposed direction
I did not flee
I am not blind
I just untied
My tongue from the line
You cannot hold
What you cannot find
So I yield before
The undefined design
I try to get
Above myself
Only to greet
My indolent wealth
While I strain for
The bottom shelf
My anima falls
Under failing health
If the stone does turn
If the moon turns red
I will inject myself
Myself with regret
The sky will split
Where I cannot tread
And I will remain
To fulfill my debt
And if that day
Does finally come
And I am not a part of the sun
Then i will plead
Unworldly pardoning
If I deserved
Empyreal Sympathy
Songtekstvertaling
Zo hebben wij gezongen.
Sinds de dag dat we weg stalen
En droomde
Van wat onze benarde situatie zou zijn
Op deze bloeiende dagen
Wat zal worden ontkend
Bij de rijkdommen
Waarvan we hebben afgeleid
Bij de dromen die we niet zullen ontkennen
En omdat de graaf niet kan verdwijnen
Wil je onderhandelen?
Ik kan niet van je bord eten.
Als ik niet betaald heb
De prijs van uw landgoed
Maar zal ik gaan ontvouwen
Vermijd wat aangeboren is geworden.
Als ik geen aangeboden brood zie
Wat had ik dan verwacht?
Er is geen gewenst effect
Nu ben ik onderworpen.
Naar mijn voorgestelde richting
Ik ben niet gevlucht.
Ik ben niet blind.
Ik heb net losgemaakt.
Mijn tong van de lijn
Je kunt niet vasthouden
Wat je niet kunt vinden
Dus ik geef me eerder over.
Het ongedefinieerde ontwerp
Ik probeer
Boven mezelf
Alleen om te begroeten
Mijn onvermoeibare rijkdom
Terwijl ik inspan voor
De onderste plank
My anima falls
Onder falende gezondheid
Als de steen draait
Als de maan rood wordt
Ik zal mezelf injecteren.
Mezelf met spijt
De hemel zal splijten
Waar ik niet kan lopen
En Ik zal blijven
Om mijn schuld te vervullen.
En als die dag
Komt eindelijk
En ik ben geen deel van de zon
Dan zal ik pleiten
Onwerelds gratie
Als ik het verdiende.
Empyreale Sympathie