Darkside of Innocence — Act III.I-...Of a Cursed Dawn Eclipsed songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Act III.I-...Of a Cursed Dawn Eclipsed" van Darkside of Innocence.
Songteksten
Swore to thy unholy majesty’s hollow burnt within
Share a whole bloodshed banquet, so little is the whim
To empower their unhallowed mother
Dweller of darkness which virally spawned
A gilded pedestal to crown her enthrone, Amazed they vowed
Deity in evilness from one, who’s in glamorous cruelty
Delighted all men in a lustful feast
Hallucination grew from a slander, unreal he witched
Carving scent, of this lunar lament, the maligned eyed beast
Above the vast nocturnal sky engulfed by hell,
Engraved in restless memories, lies the ultimate crest
All mighty she proclaimed herself, wicked, reviled this mistress
Whisperer to her consul that prays undead
Onto their mere presences, unpleasant such a divined malady
Oh submission! That shall so engendered, charm them with vile purity?
Above the vast nocturnal sky engulfed by hell,
Engraved in restless memories, lies the ultimate crest
All mighty she proclaimed herself, wicked, reviled this mistress
Whisperer to her consul that prays undead:
«Misled by my own hatred, forthcoming the tragic extinguish in erst,
All of them tied: Vália melted down for the emergent ember
…of a cursed dawn eclipsed»
Songtekstvertaling
Zwoer aan uw onheilige Majesteit ' s hollow verbrand in
Deel een bloedvergieten banket, zo weinig is de gril
Om hun ongehoorde moeder kracht bij te zetten.
Bewoonster van de duisternis, die ontsproten is.
Een verguld voetstuk om haar enthrone te kronen, verbaasd dat ze zwoeren
Godheid in kwaadaardigheid van een, die in glamoureuze wreedheid is
Verrukt alle mannen in een wellustig feest
Hallucinatie groeide uit een laster, onwerkelijk hij witched
Snijdende geur, van dit maangejammer, het kwaadogige beest.
Boven de uitgestrekte nachtelijke hemel, overspoeld door de hel.,
Gegraveerd in rusteloze herinneringen, ligt het ultieme wapen.
Ze riep zichzelf uit, slecht, verachtte deze minnares.
Fluisterend naar haar consul die ondode bidt.
Op hun louter voorgevoelens, onplezierig zo ' n dichte kwaal
Oh onderwerping! Dat hen zo zal verleiden, hen met een walgelijke zuiverheid te bekoren?
Boven de uitgestrekte nachtelijke hemel, overspoeld door de hel.,
Gegraveerd in rusteloze herinneringen, ligt het ultieme wapen.
Ze riep zichzelf uit, slecht, verachtte deze minnares.
Fluisterend naar haar consul die ondode bidt.:
"Misleid door mijn eigen haat, komt de tragische brand in erst,
Allemaal gebonden: Vália smolt om voor de opkomende ember.
... van een vervloekte dageraad verduisterd»