Darkest Hour — With a Thousand Words to Say But One songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "With a Thousand Words to Say But One" van Darkest Hour.
Songteksten
And to reflect is to regret
Throwing it all away
And apathy my one way street
It took so much from me Separated by this divide I created through my fears
And in your tears it’s hard to show
Blind eyes and tell deaf ears
If we can make it through the landslide standing
We'll lift each other up to see the bliss on the horizon
Been looking in from the outside lately
I've seen who I used to be and it's not me And we can keep healing
And we can keep holding on I just want to take you where our time won't waste anymore
Through the mountains on the water we'll stay engulfed in one another
And when I can wake up to see the sunrise in you eyes
then we'll finally be free and I'll know I've made it home
So lets go out west and bask in the overcast
And walking through the rain we'll see the beauty in life again
life again
And to reflect is to regret
Throwing it all away
And apathy my one way street
It took so much from me Separated by this divide I created through my fears
And in your tears it’s hard to show
Blind eyes and tell deaf ears
We can keep healing
All alone
We can keep holding on
Songtekstvertaling
En nadenken is betreuren.
Alles weggooien.
And apathy my one way street
Het kostte me zoveel van me gescheiden door deze kloof die ik creëerde door mijn angsten.
En in je tranen is het moeilijk om te laten zien
Blinde ogen en dove oren
Als we door de aardverschuiving kunnen komen
We tillen elkaar op om de gelukzaligheid aan de horizon te zien.
Ik kijk de laatste tijd van buitenaf.
Ik heb gezien wie ik was en het ligt niet aan mij en we kunnen blijven genezen
En we kunnen blijven volhouden Ik wil je alleen maar brengen waar onze tijd niet meer zal verspillen
Door de bergen op het water blijven we in elkaar verzwolgen.
En als ik wakker kan worden om de zonsopgang in je ogen te zien
dan zijn we eindelijk vrij en weet ik dat ik thuis ben.
Dus laten we naar het westen gaan en koesteren in de bewolkte
En wandelen door de regen zullen we de schoonheid in het leven weer zien
weer leven
En nadenken is betreuren.
Alles weggooien.
And apathy my one way street
Het kostte me zoveel van me gescheiden door deze kloof die ik creëerde door mijn angsten.
En in je tranen is het moeilijk om te laten zien
Blinde ogen en dove oren
We kunnen blijven genezen.
Helemaal alleen
We kunnen volhouden.