Dark Tranquillity — Atom Heart 243,5 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Atom Heart 243,5" van Dark Tranquillity.
Songteksten
Still alive
All knowing eye
Beneath your stream of words
Your rapid stream of words
Though none will
Ever live to share
The radiant stream
The promised eyes
From which your picture fell
Re-seal the components from atom
Hearts
Revertnon-owner of worlds
As uncommunication becomes the manifest
Our alienarchitectural skeletons
In unison collapse
Death rode these silent caravans
And steered tem to the rim of the
World.
Their diaries and withered letters
All devoted to the art of dying
The enterpriseacademy
The crafts held in our hands
All devoted to the art of dying
No room to arrange
The final row of masks
Drenched in chameleon-ink
For the grand charade
The tongues that burn in you
The slowly altered language
That colonised your heartland
Advanced through broken doors
And they still believe in you
They seem to see
So many things
Hooked in your pestilent eye
Your stale lidsyour iris punctured
By tongues licking a lie
The enterprisewolvenlore
The cursed seeds of man
Plunged through the tunnels of Uncreation
We reach out to move the landmark
Hands seeping down from the chronicles
Of time
The quill now blunt
The scribe devoured
Songtekstvertaling
Nog in leven
Een kenner
Onder uw stroom van woorden
Uw snelle stroom van woorden
Maar niemand zal
Ooit leven om te delen
De stralende stroom
De beloofde ogen
Waarvan je foto viel
De componenten van atoom opnieuw verzegelen
Hart
Niet-eigenaar van werelden
Als geen communicatie het manifest wordt
Onze buitenaardse skeletten
In unison collapse
De dood bereed deze stille caravans
En stuurde ze naar de rand van de
Wereld.
Hun dagboeken en verdorde brieven
Allen gewijd aan de kunst van het sterven
De onderneming
De ambachten in onze handen
Allen gewijd aan de kunst van het sterven
Geen ruimte om te regelen
De laatste rij maskers
Met kameleoninkt doordrenkt
Voor de grote poppenkast
De tongen die in je branden
De langzaam veranderde taal
Dat je hart heeft gekoloniseerd
Geavanceerd door gebroken deuren
En ze geloven nog steeds in je.
Ze lijken te zien
Zoveel dingen
Verslaafd aan je pestende oog
Uw oude deksels uw iris doorboord
Door tongen die een leugen likken
De onderneming heeft meer
De vervloekte zaden van de mens
Ondergedompeld in de tunnels van Uncreatie
We reiken uit om het oriëntatiepunt te verplaatsen.
Handen die uit de kronieken sijpelen
Tijd
De veer blunt nu
De schrijver verslond