Dark Tranquillity — Alone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alone" van Dark Tranquillity.
Songteksten
«Let me die», I cried as the curtain fell
And I stared in woe at the world before me My weeping eyes could not bear to tell
Or the shattered kingdom in ruins before me What became of the lands that were?
A pearl in the nest of memories
Forever gone… departed by the minds of man
Scavengers, feeding on your mother’s blood
Parasites of life, with my heart I condemn
Your ignorant ways
Like the leaves of the high trees
I wither and fall,
Borne by autumnal winds
To my funeral hall
I’m all alone in the grip of the silent sadness
I have been told to honour life
And what therein I’ll find
But if all I see is darkness,
Let me die and wake up blind
As the gleaming blade before me,
Singing lullabies of loss
Whispering «Death is your redeemer
To the paradise you’ve lost»
Mankind, evoker of inferno
Let me burn your honoured crown of creation
And dethrone you to ashes for aeons to come
Why should I stay here where I do not belong?
Of weakness burns my within… and empty shellI’ve lost the way to the sanctity
I need
I’ll greet the dawn that brings no life,
No frail beams of sun to cleanse the black night
My mournful roam has ended
I hide in the shadows white binding my time,
Sheltered from this world which disorderly rhyme
With the fury of damnation
Once I held in my hand the starlight of eden
And the white sky lay open in a soul that was free
(But the years flew so fast as the shadows were cast
And I woke up one morning with no reason to be)
I’m all alone in the shade of the nameless
Sorrow
I’m all alone within a shadowfire of fear
Take me home to whence I came
Where I’ll find light to feed my flame of life
Or my heart will die without a whisper of hope…
Songtekstvertaling
"Laat me sterven", huilde ik toen het gordijn viel
En ik staarde in smart naar de wereld voor mij mijn huilende ogen konden het niet verdragen om te vertellen
Of het verbrijzelde koninkrijk dat Voor mijn tijd in puin lag. wat gebeurde er met de landen die er waren?
Een parel in het nest van herinneringen
Voor altijd verdwenen... verlaten door de gedachten van de mens
Aaseters die zich voeden met het bloed van je moeder.
Parasieten van het leven, met mijn hart veroordeel ik
Je onwetende manieren
Zoals de bladeren van de hoge bomen
I wither and fall,
Door de herfstwinden gedragen
Naar mijn begrafenis.
Ik ben helemaal alleen in de greep van het stille verdriet
Mij is verteld om het leven te eren.
En wat daarin staat zal ik vinden
Maar als ik alleen maar duisternis zie,
Laat me sterven en blind wakker worden
Als het glimmende zwaard voor mij,
Zingende slaapliedjes van verlies
"De dood is je Verlosser
Naar the paradise you ' ve lost»
De mensheid, een ieder van de hel.
Laat me je eervolle kroon van de schepping verbranden.
En je onttronen tot as voor eonen die komen
Waarom zou ik hier blijven waar ik niet thuishoor?
Van zwakte brandt mijn innerlijk ... en lege shellI zijn de weg kwijt naar de heiligheid.
Ik heb
Ik groet de dageraad die geen leven brengt,
Geen zwakke zonnestralen om de zwarte nacht te reinigen.
Mijn rouw is voorbij.
Ik verstop me in de schaduw.,
Beschut voor deze wereld, die wanordelijk rijmt
Met de woede van verdoemenis
Ooit hield ik in mijn hand het sterrenlicht van eden
En de witte hemel lag open in een ziel die vrij was
Maar de jaren vlogen zo snel als de schaduwen werden geworpen
En op een ochtend werd ik wakker zonder reden)
Ik ben helemaal alleen in de schaduw van de naamloze
Verdriet
Ik ben helemaal alleen in een schaduw van angst
Breng me naar huis waar ik vandaan kwam.
Waar ik licht zal vinden om mijn levensvlam te voeden
Of mijn hart zal sterven zonder een fluistering van hoop…