Dark Lotus — The Whus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Whus" van Dark Lotus.
Songteksten
I sit up at night, it’s at least three or four.
Blood drippin' down my knuckles from knockin' skin on drywall.
I see a face like flashlights under chins,
The more I blink the more it happens again.
Damn, victims from like '89,
Floatin' their faces on the wall like it’s the last time.
I’ma see 'em again the same time everynight.
The wall gets bigger with every passin' daylight.
Are they closin' in on me?
Walls confinin' me Inside of me There’s an emptiness that won’t go away.
Yeah, I never said that I was right inside my mind,
But I’m sure over time
I learned to climb the walls
I’m sure that over time I learned to right all of my wrongs.
Sure it’s right,
Four walls reflectin' my life
Every night
That I sit and watch the replay.
Surrounding me,
These walls ain’t holding me back.
They can’t tell me where we at.
I’m uncontainable.
Surrounding me,
These walls ain’t holding me back.
They can’t tell me where we at.
I remain in control.
Tell 'em…
I can feel 'em looking at me.
I can even hear 'em talkin' when I’m trying to sleep.
Sometimes they start spinning they’re just closing in And it’s just too much to beat, I can’t win.
Don’t grin, it ain’t funny I just set it ablaze
I had to burn the whole house to escape that maze
I was burned from my neck to my feet but it was worth it Until I went back, I didn’t even hurt.
One wall surrounds me, no roof no floor.
I started fallin' as soon as I stepped through the door.
Plain walls, don’t let me see a crack in the paint
Or I’m focusing in, and focused I ain’t.
Clang-bang, I bloody the walls and leave stains
So the next man falling at least can see thangs.
I think of my life relivin' every memory
Staring into the walls of my epitome.
Nothin' but walls, but it’s alright.
My back to the room in the corner all night. (Even in the darkness)
Nothin' but walls, but it’s alright.
My back to the room in the corner all night. (These walls keep watchin' me.)
Nothin' but walls, but it’s alright.
My back to the room in the corner all night. (Even in the darkness.)
Nothin' but walls, but it’s alright.
My back to the room in the corner all night.
I always catch myself starin' into a dark daze,
Same place, new age, holes punched with rage.
If they could talk they probably wouldn’t say much
Because I always keep myself locked away and such.
Just a sheltered life being wasted away
Like four walls on a casket being put in a grave.
So many hours spent looking at nothing,
But I keep on glaring, steady hoping for something.
I stare in this maze through my cell gate.
For eighty years I been known as inmate 1−4-2−7-8.
Walls can’t confine me, on the noose every weekend.
When the guards take me for my shock treatment,
I be leavin', out the space in my head
To control the minds and unearth the undead.
The problem is, I’m only out for two days
And I return to my coma and these walls and bars around me.
Surrounding me,
These walls ain’t holding me back.
They can’t tell me where we at.
I’m uncontainable.
Surrounding me,
These walls ain’t holding me back.
They can’t tell me where we at.
I remain in control.
Surrounding me.
Holding me back.
Holding me back.
In control.
Surrounding me.
Holding me back.
Holding me back.
In control.
Surrounding me,
These walls ain’t holding me back.
They can’t tell me where we at.
I remain in control.
Songtekstvertaling
Ik zit ' s nachts op, het is minstens drie of vier.
Bloed dat op m' n knokkels druppelde door huid op gipsplaten.
Ik zie een gezicht als Zaklampen Onder kinnen.,
Hoe meer ik knipper, hoe meer het weer gebeurt.
Verdomme, slachtoffers uit '89.,
Hun gezichten aan de muur hangen alsof het de laatste keer is.
Ik zie ze elke avond om dezelfde tijd.
De muur wordt groter met elke passerende dag.
Houden ze me in de gaten?
Muren bevestigen me dat er een leegte in me is die niet weg gaat.
Ja, Ik heb nooit gezegd dat ik in mijn hoofd zat.,
Maar ik weet zeker dat na verloop van tijd
Ik heb geleerd om de muren te beklimmen.
Ik weet zeker dat ik na verloop van tijd geleerd heb om al mijn fouten recht te zetten.
Natuurlijk wel.,
Vier muren reflecteren mijn leven
Elke nacht
Dat ik zit en kijk naar de herhaling.
Om me heen,
Deze muren houden me niet tegen.
Ze kunnen me niet vertellen waar we zijn.
Ik ben onbereikbaar.
Om me heen,
Deze muren houden me niet tegen.
Ze kunnen me niet vertellen waar we zijn.
Ik heb de controle.
Vertel het ze.…
Ik voel dat ze naar me kijken.
Ik hoor ze zelfs praten als ik probeer te slapen.
Soms beginnen ze te draaien ze komen dichterbij en het is gewoon te veel om te verslaan, ik kan niet winnen.
Niet grijnzen, het is niet grappig Ik heb het gewoon in brand gestoken
Ik moest het hele huis in brand steken om uit dat doolhof te ontsnappen.
Ik was verbrand van mijn nek tot mijn voeten maar het was het waard totdat ik terug ging, ik deed niet eens pijn.
Een muur om me heen, geen dak, geen vloer.
Ik begon te vallen zodra ik door de deur stapte.
Plain walls, laat me geen scheur in de verf zien.
Of ik concentreer me, en ik ben niet gefocust.
Clang-bang, ik bebloede de muren en liet vlekken achter
Zodat de volgende man die valt tenminste thangs kan zien.
Ik denk aan mijn leven dat elke herinnering herleeft
Starend in de muren van mijn grafschrift.
Niets dan muren, maar het is goed.
Mijn rug naar de kamer in de hoek de hele nacht. (Zelfs in de duisternis)
Niets dan muren, maar het is goed.
Mijn rug naar de kamer in de hoek de hele nacht. Deze muren houden me in de gaten.)
Niets dan muren, maar het is goed.
Mijn rug naar de kamer in de hoek de hele nacht. (Zelfs in de duisternis.)
Niets dan muren, maar het is goed.
Mijn rug naar de kamer in de hoek de hele nacht.
Ik zie mezelf altijd starin ' in een donkere daze,
Zelfde plek, new age, gaten vol woede.
Als ze konden praten, zouden ze waarschijnlijk niet veel zeggen.
Omdat ik mezelf altijd opgesloten houd en zo.
Een beschut leven dat verspild wordt.
Als vier muren op een kist die in een graf wordt gelegd.
Zoveel uren besteed aan het kijken naar niets,
Maar ik blijf staren, in de hoop op iets.
Ik staar in dit doolhof door mijn celpoort.
Ik sta al tachtig jaar bekend als gevangene 1-4-2-7-8.
Muren kunnen me niet opsluiten, in de strop elk weekend.
Als de bewakers me meenemen voor mijn shocktherapie.,
Ik verlaat de ruimte in m ' n hoofd.
Om de geesten te beheersen en de ondoden op te graven.
Het probleem is dat ik maar twee dagen vrij ben.
En ik ga terug naar mijn coma en deze muren en tralies om me heen.
Om me heen,
Deze muren houden me niet tegen.
Ze kunnen me niet vertellen waar we zijn.
Ik ben onbereikbaar.
Om me heen,
Deze muren houden me niet tegen.
Ze kunnen me niet vertellen waar we zijn.
Ik heb de controle.
Om me heen.
Dat Houdt me tegen.
Dat Houdt me tegen.
In controle.
Om me heen.
Dat Houdt me tegen.
Dat Houdt me tegen.
In controle.
Om me heen,
Deze muren houden me niet tegen.
Ze kunnen me niet vertellen waar we zijn.
Ik heb de controle.