Dark Funeral — Final Ritual songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Final Ritual" van Dark Funeral.
Songteksten
Long have I waited, and long have I lain here alone.
Cold and starving in the dark.
Moment by moment I am drifting closer,
To the land of the dead.
An incessant noise echoes in my skull,
It twines and vibrates down my spine.
Fanning out to the raw endings of my nerves.
The noise grows louder, its source looming closer
in a tightening spiral.
The center can not hold, things fall apart.
It takes all the strength I have just to open my eyes.
Is this really what dying feels like?
Ritual begins when the moon are at crest,
And I call for the ancients to guide me through the gates.
The silver-moon white blade so cold against my skin,
And the warm crimson blood glistening in the dark.
I am sealed in my own tomb,
After nine days of fast,
The ritual will begins long and painful it will be,
And most likely I will not come out alive…
But I made up my mind,
There is no turning back now.
The utter destruction of light,
The end of my life.
Ritual begins when the moon are at crest,
And I call for the ancients to guide me through the gates.
The silver-moon white blade so cold against my skin,
And the warm crimson blood glistening in the dark.
I have formed my intensions,
The shadows gather, thickening the air.
I submit myself to the darkness,
And I throw myself, into the abyss.
Ritual begins...
Is this really what dying feels like?
Ritual begins when the moon are at crest,
And I call for the ancients to guide me through the gates.
The silver-moon white blade so cold against my skin,
And the warm crimson blood glistening in the dark.
I have formed my intensions,
The shadows gather, thickening the air.
I submit myself to the darkness,
And I throw myself, into the abyss.
I offer thee, my flesh and blood.
Guide me through the gates.
Grant to me, eternal life.
The ultimate sacrifice.
Songtekstvertaling
Lang heb ik gewacht, en lang heb ik hier alleen gelegen.
Koud en uitgehongerd in het donker.
Van Moment tot moment drijf ik dichterbij.,
Naar het land van de doden.
Een onophoudelijk geluid echo ' s in mijn schedel,
Het draait en vibreert langs mijn ruggengraat.
Uitwaaieren naar het ruwe einde van mijn zenuwen.
Het geluid wordt luider, de bron komt dichterbij.
in een aanscherping spiraal.
Het centrum kan het niet houden, dingen vallen uit elkaar.
Ik heb alle kracht nodig om mijn ogen te openen.
Is dit echt hoe sterven voelt?
Het ritueel begint als de maan op z ' n top is.,
En ik roep de ouden op om me door de poorten te leiden.
Het Zilveren Maan witte mes zo koud tegen mijn huid,
En het warme karmozijnrode bloed glinstert in het donker.
Ik zit opgesloten in mijn eigen graf.,
Na negen dagen vasten,
Het ritueel zal lang en pijnlijk beginnen.,
En hoogstwaarschijnlijk kom ik er niet levend uit.…
Maar ik heb mijn besluit genomen.,
Er is geen weg meer terug.
De totale vernietiging van het licht,
Het einde van mijn leven.
Het ritueel begint als de maan op z ' n top is.,
En ik roep de ouden op om me door de poorten te leiden.
Het Zilveren Maan witte mes zo koud tegen mijn huid,
En het warme karmozijnrode bloed glinstert in het donker.
Ik heb mijn intenties gevormd,
De schaduwen verzamelen zich, verdikken de lucht.
Ik geef me over aan de duisternis.,
En ik gooi mezelf in de afgrond.
Het ritueel begint...
Is dit echt hoe sterven voelt?
Het ritueel begint als de maan op z ' n top is.,
En ik roep de ouden op om me door de poorten te leiden.
Het Zilveren Maan witte mes zo koud tegen mijn huid,
En het warme karmozijnrode bloed glinstert in het donker.
Ik heb mijn intenties gevormd,
De schaduwen verzamelen zich, verdikken de lucht.
Ik geef me over aan de duisternis.,
En ik gooi mezelf in de afgrond.
Ik bied u mijn vlees en bloed aan.
Leid me door de poorten.
Geef me het eeuwige leven.
Het ultieme offer.