Daphné — La solitude songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La solitude" van Daphné.
Songteksten
Je l’ai trouvée devant ma porte,
Un soir, que je rentrais chez moi.
Partout, elle me fait escorte.
Elle est revenue, elle est là,
La renifleuse des amours mortes.
Elle m’a suivie, pas à pas.
La garce, que le Diable l’emporte!
Elle est revenue, elle est là
Avec sa gueule de carême
Avec ses larges yeux cernés,
Elle nous fait le c�?ur à la traîne,
Elle nous fait le c�?ur à pleurer,
Elle nous fait des mains blêmes
Et de longues nuits désolées.
La garce! Elle nous ferait même
L’hiver au plein c�?ur de l'été.
Dans ta triste robe de moire
Avec tes cheveux mal peignés,
T’as la mine du désespoir,
Tu n’es pas belle à regarder.
Allez, va t-en porter ailleurs
Ta triste gueule de l’ennui.
Je n’ai pas le goût du malheur.
Va t-en voir ailleurs si j’y suis!
Je veux encore rouler des hanches,
Je veux me saouler de printemps,
Je veux m’en payer, des nuits blanches,
A c�?ur qui bat, à c�?ur battant.
Avant que sonne l’heure blême
Et jusqu'à mon souffle dernier,
Je veux encore dire «je t’aime»
Et vouloir mourir d’aimer.
Elle a dit: «Ouvre-moi ta porte.
Je t’avais suivie pas à pas.
Je sais que tes amours sont mortes.
Je suis revenue, me voilà.
Ils t’ont récité leurs poèmes,
Tes beaux messieurs, tes beaux enfants,
Tes faux Rimbaud, tes faux Verlaine.
Eh! bien, c’est fini, maintenant.»
Depuis, elle me fait des nuits blanches.
Elle s’est pendue à mon cou,
Elle s’est enroulée à mes genoux.
Partout, elle me fait escorte
Et elle me suit, pas à pas.
Elle m’attend devant ma porte.
Elle est revenue, elle est là,
La solitude, la solitude…
Songtekstvertaling
Ik vond haar voor mijn deur.,
Op een avond kwam ik thuis.
Overal waar ze me begeleidt.
Ze is terug, ze is hier.,
De snuffelaar van dode liefdes.
Ze volgde me stap voor stap.
De teef, de pot op ermee!
Ze is terug, ze is hier.
Met zijn Lenten mond
Met zijn brede ogen omsingeld,
Belt ze ons?ur trailing,
Belt ze ons?je moet huilen.,
Ze maakt ons zieke handen.
En lange, sorry nachten.
De teef! Ze zou ons zelfs dwingen.
Winter in het hart van de stad?ur van de zomer.
In je trieste jurk van moire
Met je haar slecht gekamd,
Je ziet er wanhopig uit.,
Je bent niet mooi om naar te kijken.
Kom op, draag het ergens anders.
Je trieste gezicht van verveling.
Ik heb geen zin in ongeluk.
Ga naar een andere plek als ik er ben!
Ik wil nog steeds heupen rollen.,
Ik wil dronken worden in de lente.,
Ik wil ervoor betalen, slapeloze nachten.,
Een c?wie slaat er?ur kloppen.
Voor het sombere uur
En tot mijn laatste adem,
Ik wil nog steeds zeggen " Ik hou van je»
En willen sterven voor de liefde.
Ze zei: "open je deur voor me.
Ik volgde je stap voor stap.
Ik weet dat je liefdes dood zijn.
Ik ben terug, hier ben ik.
Ze hebben je hun gedichten voorgelezen.,
Uw prachtige heren, uw prachtige kinderen,
Je nep Rimbaud, je nep Verlaine.
Eh! het is nu voorbij.»
Ze geeft me sindsdien slapeloze nachten.
Ze hing zichzelf om mijn nek.,
Ze kwam op mijn knieën terecht.
Overal waar ze me begeleidt
En ze volgt me, stap voor stap.
Ze wacht buiten op me.
Ze is terug, ze is hier.,
Eenzaamheid, eenzaamheid…