Dany Dan — Jamais dire jamais songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jamais dire jamais" van Dany Dan.

Songteksten

C’est pour les gens qu’ont mille problèmes que j'écris ce poème
Ceux qui rêvent de s’poser mais qui mènent une vie de bohème
Ceux qui se considèrent au bord du gouffre
J’aimerais leur dire tenez bon car il vous reste encore du souffle
Il ne faut jamais dire jamais je n’pourrais m’en sortir
Même si la chute semble dur à amortir
Tu vis un enfer mais y’a du positif dans tout
T’as comme des ailes quand t’as plus rien à perdre
C’est ainsi quand les anges font grève
On est plus nous même
On parle pas beaucoup sauf pendant qu’on rêve
Vivre et mourir, moi j’ai pris le sens contraire
Et je meurs pour vivre
Toujours dans un studio un sampler tourne, vibre
Trois quarts d’heure avant qu’le jour s’livre
Je n’sais d’où m’vient la force de poursuivre
Et j’en ai vu des potes souffrir
Qu’on s’habitue à tout, j’sais pas j’n’ai jamais vu un homme mourir
Dans mes moments les plus noirs je ris
Désabusé me réfugiant dans la pensée que l’espoir fait vivre
Regarde où le manque de bol pousse
Gars le plus souvent c’est l’alcool, le vol et les drogues douces
J’vais faire une prière pour qu’les frères gardent espoir
Et c’est la même pour les détenus, en plus faites du sport
Les négros flippent de l’avenir comme d’une balle qu’on voit venir
Trop dingue lorsqu’on s’projète dans un milieu qui nous rejette
Fait de maisons d’skeuds qui végètent, tout l'été à jouer aux fléchettes
S’prennent pour des «m'as-tu-vu», grosses merdes sortis d’un cavu
Ferme ta gueule car ici y’a pas d'"mais"
Plus qu’un repas, mon rap un vrai met
Mon mic, fils, mon bras armé
On t’trempe comme de la gélatine si jamais t’as mangé ma thune
Pourquoi mes gars s’font sécher? Eux qui rêvaient des Seychelles
Rien est de tout repos, y’a des schlags qui virent séropo
La mort est souvent si près tandis qu’d’autres ne pensent qu'à chiffrer
Jamais dire jamais, même quand y’a rien à damer
Dites-moi donc qu’est-ce la galère si ce n’est qu’ramer
Y’a des gens qui n’cessent de caner, des choses qui sont programmées
Des faits qui n’cessent de s’tramer, moi je pense à mon pote Ramé
Menotté comme une tache par des flics à moustache
Marre des histoires glauques, trop de misère dans l’block
Jamais dire jamais, quand je prie c’est Allah qu’j’invoque
Même si c’est Jah pour les dreadlocks, dompte et pose ce glock
Hors de ta tempe, même si ça te tente
C’est pour les gens qu’ont mille problèmes que j'écris ce poème
Ceux qui rêvent de s’poser mais qui mènent une vie de bohème
Ceux qui se considèrent au bord du gouffre
J’aimerais leur dire tenez bon car il vous reste encore du souffle
Parfois j’ai peur de moi de n'être qu’un démon prisonnier d’un carcan de chair
Comme Judas trahissant son propre camp
Jésus nous pardonna mais son père continu de nous test
Vivre sur Terre continue de nous stress
Et mes perf' continuent de vous bless'
Quelle est donc cette folie qui m’anime
Quinze ans continu que j’exerce
Que j’y passe ou pas je vise les ondes
Mais avant tout je veux massacrer tes oreilles comme Mister Blonde
D’un briquet flash dans la pénombre
On entend d’la musique et des éclats de voix
Approche-toi ou tu n’verras qu’des ombres
Viens écouter ce qu’ils disent
S’il te plait soit pas impressionné par les oinj' ou c’qu’ils tisent
Tu verras bien pire qu’un double Gin Fizz
Un blue jean, fille
Son proprio un tox' sniffant toute une ligne
Les keufs peuvent attendre un flagrant délit tout une nuit
Des adolescents vont et viennent vendant tout c’qui s’deal
Puis abandonné par une bande de nègs, y’a comme un malaise
Mes textes jetés d’une falaise, qu’importe, ma rime est balaise
Ma femme sénégalaise, grâce à Dieu on avance à l’aise
Jamais dire jamais, l’histoire nous rendra hommage
Nos ennemis trouveront ça dommage
Traces, grosse crasse, mon crew est tellement vorace
Sur la tête de ma race
Pop Dan et aussi Moda, ce type avec un peu d’ventre
Véhicule un vécu, y’a très peu d’choses que j’invente
Grosse révélation, le droit d’vous faire la leçon
Mais sous le feu de l’action pas l’droit d'être un molasson
Faut jamais dire jamais, la vie faut pas la blâmer
Du casanier au fugueur, du loser au leader
Du fêtard au videur, du pudique au sans pudeur
Disques Durs, Pop Dan, Moda et tout un tas d’meufs
Yo on dis quoi renoi quand j’te dis «Quoi d’neuf ?!»
C’est pour les gens qu’ont mille problèmes que j'écris ce poème
Ceux qui rêvent de s’poser mais qui mènent une vie de bohème
Ceux qui se considèrent au bord du gouffre
J’aimerais leur dire tenez bon car il vous reste encore du souffle

Songtekstvertaling

Het is voor de mensen die duizend problemen hebben dat ik dit gedicht schrijf
Zij die ervan dromen zich te vestigen maar een bohemien leven leiden
Degenen die zichzelf aan de rand van de afgrond zien.
Ik wil ze zeggen hou vol, want je hebt nog wat adem over.
Zeg nooit dat ik er nooit mee weg kan komen.
Zelfs als de val moeilijk te verzachten lijkt
Je leeft een hel, maar er zit positief in alles.
Je hebt vleugels als je niets meer te verliezen hebt.
Zo slaan Engelen toe.
We zijn onszelf niet meer.
We praten niet veel, behalve als we dromen.
Leven en sterven, Ik heb de andere kant gekozen.
En ik sterf om te leven
Altijd in een studio draait een sampler, vibreert
Drie kwartier voor de dag
Ik weet niet waar de kracht vandaan komt om te achtervolgen.
En ik heb vrienden zien lijden.
Ik weet niet of ik nog nooit een man heb zien sterven.
In mijn donkerste momenten lach ik
Gedesillusioneerd toevlucht nemen tot de gedachte dat hoop leven maakt
Kijk waar het gebrek aan kom groeit
Meestal gaat het om alcohol, diefstal en soft drugs.
Ik zal bidden dat de broeders hoop houden.
En het is hetzelfde voor gevangenen, naast het spelen van sport
Nikkers worden gek van de toekomst als een kogel die we zien aankomen.
Te gek als we onszelf projecteren in een omgeving die ons afwijst
Gemaakt van skeuds huizen die vegeteren, de hele zomer darts spelen
Ze zien zichzelf als" me-tu-vu", grote stront uit een cavu
Hou je mond, want er is geen"maar""
Meer dan een maaltijd, mijn rap een echte met
M 'n microfoon, m' n arm.
We dippen je als gelatine als je ooit mijn tonijn at
Waarom zijn mijn jongens opgedroogd? Degenen die droomden van de Seychellen
Er is niets te rusten, er zijn schlags die seroposus zien.
De dood is vaak zo dichtbij, terwijl anderen alleen denken aan het ontcijferen
Zeg nooit nooit, zelfs als er niets te controleren is.
Dus vertel me wat de kombuis is als het alleen maar roeit.
Er zijn mensen die blijven zingen, dingen die geprogrammeerd zijn.
Feiten die nooit ophouden te weven, denk ik aan mijn roeimaatje
Geboeid als een vlek door snorste agenten.
Genoeg van enge verhalen, te veel ellende in de buurt.
Zeg nimmer, als Ik God aanroept, dat ik hem aanroep.
Zelfs als het Jah is voor dreadlocks, tam en zet deze glock
Uit je tempel, zelfs als het je verleidt.
Het is voor de mensen die duizend problemen hebben dat ik dit gedicht schrijf
Zij die ervan dromen zich te vestigen maar een bohemien leven leiden
Degenen die zichzelf aan de rand van de afgrond zien.
Ik wil ze zeggen hou vol, want je hebt nog wat adem over.
Soms ben ik bang dat ik een demon ben die gevangen zit in een wurggreep van vlees.
Zoals Judas zijn eigen kamp verraadt.
Jezus vergaf ons, maar zijn vader bleef ons op de proef stellen.
Het leven op aarde blijft ons stress geven.
En mijn perf 'blijf je zegenen'
Wat is die waanzin die me bezielt?
Vijftien jaar doorlopend
Of ik het nu passeer of niet Ik richt op de golven
Maar eerst wil ik je oren afslachten als Mr Blonde.
Van een flitser in de penumbra
We horen muziek en uitbarstingen van stem
Kom dichterbij of je ziet alleen schaduwen.
Kom luisteren naar wat ze zeggen.
Wees niet onder de indruk van de zalf ' of dat ze tisent
Je zult veel erger zien dan een dubbele Gin fizz
Een blauwe jean, meisje
De eigenaar van een drugstox snuffelt aan een hele lijn.
Keufs kan de hele nacht wachten op een flagrante aanval.
Tieners komen en gaan alles verkopen wat ze doen.
Dan verlaten door een groep negers, is er een soort malaise.
Mijn sms ' jes van een klif, wat dan ook, mijn rijm is balaise.
Mijn Senegalese vrouw, godzijdank gaan we op ons gemak verder
Zeg nooit nooit, de geschiedenis zal eer bewijzen aan ons.
Onze vijanden zullen het jammer vinden.
Sporen, vet vuil, mijn bemanning is zo vraatzuchtig.
Op het hoofd van mijn ras
Pop Dan en Moda, deze man met een klein buikje.
Voertuig a leefde, er zijn zeer weinig dingen die ik uitvinden
Grote openbaring, het recht om je de les te leren
Maar onder het vuur van actie niet gerechtigd om een molasson te zijn
Zeg nooit nooit, het leven mag het niet kwalijk nemen.
Van de huisbaas naar de wegloper, van de verliezer naar de leider
Van de partijman tot de uitsmijter, van de bescheiden tot de schaamteloze
Harde schijven, pop Dan, Moda en een heleboel meiden
Wat zeg je ervan, renoi, als Ik zeg, " Wat is er ?!»
Het is voor de mensen die duizend problemen hebben dat ik dit gedicht schrijf
Zij die ervan dromen zich te vestigen maar een bohemien leven leiden
Degenen die zichzelf aan de rand van de afgrond zien.
Ik wil ze zeggen hou vol, want je hebt nog wat adem over.