Danny Elfman — Jack's Lament songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jack's Lament" van Danny Elfman.
Songteksten
There are few who deny, at what I do I am the best
For my talents are renowned far and wide
When it comes to surprises in the moonlit night
I excel without ever even trying
With the slightest little effort of my ghostlike charms
I have see grown men give out a shriek
With a wave of my hand and a well-placed moan
I have swept the very bravest off their feet
Yet year after year, it’s the same routine
And I grow so weary of the sound of screams
And I, Jack, the Pumpkin King
Have grown so tired of the same old thing
Oh, somewhere deep inside of these bones
An emptiness began to grow
There’s something out there, far from my home
A longing that I’ve never known
I’m a master of fright and a demon of light
And I’ll scare you right out of your pants
To a guy in Kentucky, I’m Mister Unlucky
And I’m known throughout England and France
And since I am dead, I can take off my head
To recite Shakespearean quotations
No animal nor man can scream like I can
With the fury of my recitations
But who here would ever understand
That the Pumpkin King with the skeleton grin
Would tire of his crown, if they only understood
He’d give it all up if he only could
Oh, there’s an empty place in my bones
That calls out for something unknown
The fame and praise come year after year
Does nothing for these empty tears
Songtekstvertaling
Er zijn maar weinigen die ontkennen, in wat ik doe ben ik de beste
Want mijn talenten staan overal bekend.
Als het gaat om verrassingen in de maanverlichte nacht
Ik blink uit zonder ooit te proberen
Met de geringste inspanning van mijn geestachtige charmes
Ik heb volwassen mannen zien schreeuwen.
Met een golf van mijn hand en een stevig gekreun.
Ik heb de dapperste van hun voeten geveegd.
Maar jaar na jaar is het dezelfde routine.
En ik word zo moe van het geluid van geschreeuw
En ik, Jack, de pompoenkoning
Zijn zo moe geworden van hetzelfde oude ding
Ergens diep in deze botten.
Een leegte begon te groeien
Er is daar iets, ver van mijn huis.
Een verlangen dat ik nooit heb gekend
Ik ben een meester van angst en een demon van licht.
En Ik zal je zo uit je broek laten schrikken.
Voor een man in Kentucky, ben ik meneer ongelukkig.
En ik ben bekend in Engeland en Frankrijk.
En omdat ik dood ben, kan ik mijn hoofd eraf halen.
Om Shakespeare citaten voor te dragen
Geen dier of Mens kan zo schreeuwen als ik.
Met de woede van mijn recitaties
Maar wie hier zou ooit begrijpen
Dat de pompoenkoning met de geraamte grijns
Zou moe van zijn kroon, als ze alleen maar begrepen
Hij zou alles opgeven als hij maar kon.
Oh, er is een lege plek in mijn botten
Dat roept om iets onbekends.
De roem en lof komen jaar na jaar
Doet niets voor deze lege tranen.