Daniel Viglietti — Construcción songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Construcción" van Daniel Viglietti.
Songteksten
Amó aquella vez como si fuese última
Besó a su mujer como si fuese última
Y a cada hijo suyo cual si fuese el único
Y atravesó la calle con su paso tímido
Subió a la construcción como si fuese máquina
Alzó en el balcón cuatro paredes sólidas
Ladrillo con ladrillo en un diseño mágico
Sus ojos embotados de cemento y lágrimas
Sentóse a descansar como si fuese sábado
Comió su pan con queso cual si fuese un príncipe
Bebió y sollozó como si fuese un náufrago
Danzó y se rió como si oyese música
Y tropezó en el cielo con su paso alcohólico
Y flotó por el aire cual si fuese un pájaro
Y terminó en el suelo como un bulto fláccido
Y agonizó en el medio del paseo público
Murió a contramano entorpeciendo el tránsito
Amó aquella vez como si fuese el último
Besó a su mujer como si fuese única
Y a cada hijo suyo cual si fuese el pródigo
Y atravesó la calle con su paso alcohólico
Subió a la construcción como si fuese sólida
Alzó en el balcón cuatro paredes mágicas
Ladrillo con ladrillo en un diseño lógico
Sus ojos embotados de cemento y tránsito
Sentóse a descansar como si fuese un príncipe
Comió su pan con queso cual si fuese el máximo
Bebió y sollozó como si fuese máquina
Danzó y se rió como si fuese el próximo
Y tropezó en el cielo cual si oyese música
Y flotó por el aire cual si fuese sábado
Y terminó en el suelo como un bulto tímido
Agonizó en el medio del paseo náufrago
Murió a contramano entorpeciendo el público
Amó aquella vez como si fuese máquina
Besó a su mujer como si fuese lógico
Alzó en el balcón cuatro paredes flácidas
Sentóse a descansar como si fuese un pájaro
Y flotó en el aire cual si fuese un príncipe
Y terminó en el suelo como un bulto alcohólico
Murió a contromano entorpeciendo el sábado
Songtekstvertaling
Hij hield van die tijd alsof het zijn laatste was.
Hij kuste zijn vrouw alsof zij de laatste was.
En aan elk kind van hem alsof hij de enige was.
En hij stak de straat over met zijn timide stap
Hij ging naar het gebouw als een machine.
Opgeheven op het balkon vier vaste muren
Steen voor steen in een magisch ontwerp
Zijn ogen verdund met cement en tranen
Hij ging zitten om te rusten alsof het zaterdag was.
Hij At zijn brood met kaas alsof hij een prins was.
Hij dronk en huilde alsof hij een schipbreukeling was.
Hij danste en lachte alsof hij muziek hoorde.
En strompelde in de lucht met zijn alcoholische stap
En zweefde door de lucht als een vogel
En belandde op de grond als een slappe bult.
En gekweld in het midden van de openbare wandeling
Hij stierf in een file.
Hij hield van die tijd alsof hij de laatste was.
Hij kuste zijn vrouw alsof zij de enige was.
En iedere zoon van hem, als ware hij een zondaar.
En hij stak de straat over met zijn alcoholische stap
Hij klom het gebouw in alsof het solide was.
Op het balkon, vier magische muren.
Steen voor steen in een logisch ontwerp
Zijn ogen waren verbrijzeld met cement en verkeer.
Hij ging zitten om te rusten alsof hij een prins was.
Hij At zijn brood met kaas alsof het het maximum was.
Hij dronk en huilde als een machine.
Hij danste en lachte alsof hij de volgende was.
En strompelde in de lucht alsof hij muziek hoorde
En zweefde door de lucht alsof het een Sabbat was.
En belandde op de grond als een verlegen klomp.
Hij kwelde in het midden van de wegwandeling.
Hij stierf in countermano, het publiek tegenwerken.
Hij hield van die tijd alsof hij een machine was.
Hij kuste zijn vrouw alsof het logisch was.
Opgeheven op het balkon vier vlakke muren
Hij ging zitten om te rusten als een vogel.
En hij zweefde in de lucht als een prins
En belandde op de grond als een alcoholische klomp.
Hij stierf zaterdag.