Daniel Romano — Never A Forced Smile songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Never A Forced Smile" van Daniel Romano.
Songteksten
The trees blow their own leaves
Spreading their seeds to the prairies
As will a woman who’s lost in her world
Know what she came for and know what she could
The ocean has no rear or fore
It rolls itself to the shore
As will a man if he tries though no he can’t
Make a good life with his head in his hands
Never a forced smile
From the sun in the sky
Never the same cloud as it passes by
As the earth takes shape
And so should I
The weary are weary for they always ask why
The rainstorm creates its own darkness
Then washes away all the devil’s own luck
As will the woman who’s living in pain
Be freed of the heartache she once did contain
A bluebird never sings too blue
Soaring peaceful through wide open sky
As will a man who’s lost true love
Be freed of the sorrow he suffers thereof
Never a forced smile
From the sun in the sky
Never the same cloud as it passes by
As the earth takes shape
And so should I
The weary are weary for they always ask why
Songtekstvertaling
De bomen blazen hun eigen bladeren op.
Hun zaden verspreiden naar de prairies
Net als een vrouw die verloren is in haar wereld.
Weet waar ze voor kwam en weet wat ze kon.
De oceaan heeft geen achter-of achterkant
Het rolt zichzelf naar de kust
Net als een man als hij het probeert maar nee hij kan het niet
Maak een goed leven met zijn hoofd in zijn handen
Nooit een geforceerde glimlach
Van de zon in de hemel
Nooit dezelfde wolk als die voorbij gaat
Als de aarde vorm krijgt
En ik ook.
De vermoeiden zijn moe want ze vragen altijd waarom
De regenbui creëert zijn eigen duisternis
Dan spoelt al het geluk van de duivel weg.
Net als de vrouw die in pijn leeft.
Bevrijd zijn van het verdriet dat ze ooit had.
Een blauwe vink zingt nooit te Blauw
Zwevend vredig door de open lucht
Net als een man die de ware liefde heeft verloren.
Bevrijd zijn van het verdriet dat hij lijdt.
Nooit een geforceerde glimlach
Van de zon in de hemel
Nooit dezelfde wolk als die voorbij gaat
Als de aarde vorm krijgt
En ik ook.
De vermoeiden zijn moe want ze vragen altijd waarom