Daniel Lavoie — Ce monde sans issue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ce monde sans issue" van Daniel Lavoie.
Songteksten
Pleure un peu, pleure ta tête, ta tête de vie
Dans le feu des épées de vent dans tes cheveux
Parmi les éclats sourds de béton sur tes parois
Sur tes parois
Sur tes parois
Ta longue et bonne tête de la journée
Ta tête de pluie enseignante
Et pelures et callosités
Ta tête de mort, ta tête de mort
Que je meure ici au cœur de la cible
Au cœur des hommes et des horaires
Que je meure ici au cœur de la cible
Au cœur des hommes
Et ne pouvant plus me réfugier en Solitude
Ni remuer la braise dans le bris du silence
Ni ouvrir la paupière ainsi
Qu’un départ d’oiseau dans la savane
Car il n’y a plus un seul endroit
De la chair de solitude qu ne soit meurtri
Même les mots que j’invente
Ont leur petite aigrette de chair bleuie
Que je meure ici au cœur de la cible
Au cœur des hommes et des horaires
Que je meure ici au cœur de la cible
Souvenirs, souvenirs, maison lente
Un cours d’eau me traverse
Je sais, c’est la Nord de mon enfance
Avec ses mains d’obscure tendresse
Qui voletaient sur mes épaules
Ses mains de latitudes de plénitude
Et mes vingt ans et quelques dérivent
Au gré des avenirs mortes, mes nuques
Dans le vide, dans le vide
Que je meure ici au cœur de la cible
Au cœur des hommes et des horaires
Que je meure ici au cœur de la cible
Au cœur des hommes
Songtekstvertaling
Huil een beetje, huil je hoofd, je hoofd van het leven
In het vuur van de windzwaarden in je haar
Tussen de botte splinters van beton op uw muren
Op je muren
Op je muren
Je lange en goede hoofd van de dag
Je regenhoofd leraar
En pels en eelt
Je hoofd des doods, je hoofd des doods
Dat ik hier sterf in het hart van het doel
In het hart van mannen en schema ' s
Dat ik hier sterf in het hart van het doel
In het hart van de mens
En kan zich niet langer verschuilen in eenzaamheid.
Noch roeren de vlammen in het breken van de stilte
Ook het ooglid niet openen
Dan het vertrek van een vogel in de savanne
Omdat er geen plek meer is.
Van het vlees van eenzaamheid dat gekneusd is
Zelfs de woorden die ik verzin
Hebben hun kleine vlees-blauwe zilverreiger
Dat ik hier sterf in het hart van het doel
In het hart van mannen en schema ' s
Dat ik hier sterf in het hart van het doel
Herinneringen, herinneringen, slow home
Een beek loopt door me heen.
Ik weet het, het is het noorden van mijn jeugd.
Met zijn handen van obscure tederheid
Dat fladderde op mijn schouders
Zijn handen volheid latitudes
En mijn twintig jaar en een paar drift
Aan de genade van de dode toekomst, mijn nek
In de leegte, in de leegte
Dat ik hier sterf in het hart van het doel
In het hart van mannen en schema ' s
Dat ik hier sterf in het hart van het doel
In het hart van de mens