Daniel Guichard — Mon vieux songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mon vieux" van Daniel Guichard.
Songteksten
Dans son vieux pardessus râpé
Il s'en allait l'hiver, l'été
Dans le petit matin frileux
Mon vieux.
Y avait qu'un dimanche par semaine
Les autres jours, c'était la graine
Qu'il allait gagner comme on peut
Mon vieux.
L'été, on allait voir la mer
Tu vois c'était pas la misère
C'était pas non plus le paradis
Hé oui tant pis.
Dans son vieux pardessus râpé
Il a pris pendant des années
Le même autobus de banlieue
Mon vieux.
Le soir en rentrant du boulot
Il s'asseyait sans dire un mot
Il était du genre silencieux
Mon vieux.
Les dimanches étaient monotones
On ne recevait jamais personne
Ça ne le rendait pas malheureux
Je crois, mon vieux.
Dans son vieux pardessus râpé
Les jours de paye quand il rentrait
On l'entendait gueuler un peu
Mon vieux.
Nous, on connaissait la chanson
Tout y passait, bourgeois, patrons,
La gauche, la droite, même le bon Dieu
Avec mon vieux.
Chez nous y avait pas la télé
C'est dehors que j'allais chercher
Pendant quelques heures l'évasion
Tu sais, c'est con!
Dire que j'ai passé des années
A côté de lui sans le regarder
On a à peine ouvert les yeux
Nous deux.
J'aurais pu c'était pas malin
Faire avec lui un bout de chemin
Ça l'aurait peut-être rendu heureux
Mon vieux.
Mais quand on a juste quinze ans
On n'a pas le cœur assez grand
Pour y loger toutes ces choses-là
Tu vois.
Maintenant qu'il est loin d'ici
En pensant à tout ça, je me dis
« J'aimerais bien qu'il soit près de moi »
PAPA...
Songtekstvertaling
In zijn oude geraspte jas verliet hij de winter, zomer in de vroege koude ochtend mijn vader.
Er was maar één zondag per week de andere dagen, het was het zaad dat hij ging verdienen als we konden, Oude man.
In de zomer zijn we naar de zee gegaan zie je dat het geen ellende was het was niet het paradijs Hey ja zo veel.
In zijn oude geraspte jas nam hij jaren dezelfde bus als mijn vader.
Op weg naar huis van het werk ' s Avonds, ging hij zitten zonder een woord te zeggen. hij was het stille Type, Oude man.
Zondagen waren eentonig. we kregen nooit iemand. het maakte hem niet ongelukkig.
In zijn oude verscheurde jas op betaaldagen toen hij thuis kwam hoorde je hem een beetje gurkelen, mijn vader.
We wisten dat alles daar ging, bourgeois, bazen, links, rechts, zelfs de Goede God met mijn vader.
We hadden de TV niet. buiten wilde ik een paar uur voor de ontsnapping zoeken. Weet je, het is stom.
Om te zeggen dat ik jaren naast hem heb doorgebracht zonder naar hem te kijken, opende onze ogen nauwelijks.
Het was niet slim om hem lang mee te nemen.misschien zou het hem gelukkig hebben gemaakt, mijn vader.
Maar als je pas vijftien bent, heb je het hart niet groot genoeg om al deze dingen te huisvesten.
Nu hij hier niet meer is, denk ik: "Ik wou dat hij bij me was," pap...