Daniel Balavoine — Le pied par terre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le pied par terre" van Daniel Balavoine.
Songteksten
Je vivais tout seul
J’avais tout mon temps
L'été, je m’en allais à l’océan
Pour quand je serais vieux
Mourir décemment
L’hiver, je travaillais pour de l’argent
Les yeux fermés, paradis du vent
Je rêvais en l’air
Le matin dans tous les journaux
Aux ciseaux, je changeais les nouvelles
Et c'était beau
Mais aujourd’hui…
Le pied par terre
Je vois tout autrement
Je parle et je me perds
Ici c’est beaucoup trop grand
Je ne pourrai jamais
Revenir en arrière
Je voudrais me cacher
Je ne suis pas bien méchant
Le pied par terre
Je vois tout autrement
Je parle et je me perds
Ici c’est beaucoup trop grand
Je ne pourrai jamais
Revenir en arrière
Je voudrais me cacher
Je ne suis pas encore méchant
J'étais bien parti
J’avais pas d’amis
Pourtant les gens de partout m’aimaient bien
Je criais souvent
Sans savoir vraiment
Enfin, tout ça n'était pas important
J’ai recherché le chemin d’en haut
Il n’existait pas
Les journaux annonçaient la guerre
J’aurais voulu pleurer
Mais en bas on ne peut pas
Et aujourd’hui…
Le pied par terre
Je vois tout autrement
Je ne peux plus me taire
Et si mon cœur est grand
Je ne veux pas mourir
Même décemment
A force de souffrir
Je suis devenu méchant.
Songtekstvertaling
Ik woonde alleen.
Ik had al mijn tijd
In de zomer ging ik naar de oceaan.
Voor als ik oud ben
Fatsoenlijk sterven
In de winter werkte ik voor geld.
Ogen dicht, paradijs van de wind
Ik droomde in de lucht
'S morgens in alle kranten
Bij de schaar heb ik het nieuws veranderd.
En het was prachtig.
Maar vandaag…
Voet op de grond
Ik zie alles anders.
Ik praat en ik verdwaal.
Hier is het veel te groot.
Dat zal ik nooit kunnen.
Terug
Ik wil me verstoppen.
Zo slecht ben ik niet.
Voet op de grond
Ik zie alles anders.
Ik praat en ik verdwaal.
Hier is het veel te groot.
Dat zal ik nooit kunnen.
Terug
Ik wil me verstoppen.
Ik ben nog niet slecht.
Ik was onderweg.
Ik had geen vrienden.
Maar iedereen mocht me.
Ik schreeuwde vaak.
Zonder het echt te weten
Het was niet zo belangrijk.
Ik heb de weg van boven gezocht.
Het bestond niet
De kranten hebben de oorlog aangekondigd.
Ik wilde huilen.
Maar naar beneden kunnen we niet
En vandaag…
Voet op de grond
Ik zie alles anders.
Ik kan niet meer zwijgen.
En als mijn hart groot is
Ik wil niet sterven.
Zelfs fatsoenlijk.
Lijden
Ik werd gemeen.