Dani Flaco — Esa hora songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Esa hora" van Dani Flaco.
Songteksten
Suelo acostarme a esa hora
En que luna y sol disputan
Entre la noche y la aurora
Y aún trabaja alguna puta
Y el carmín desaparece
Por los besos despedidos
De quien no les pertenece
Y se olvida del olvido
Y abren las panaderías
Y cierran las discotecas
Y se atasca la Gran Vía
Y los sueños se hipotecan
Y los jefes son los jefes
Que no pueden ser en casa
La pasión se desvanece
La razón resulta escasa
Y se cruzan dos vecinos
Que, confusos, se saludan
Uno huele a charla y vino
Otro, a sábanas que dudan
Si plantar cara a la vida
O volver a arrodillarse
Ser una bala perdida
O una que va a alguna parte
A esa hora en que en la SEAT
Se marcha el turno de noche
Las feas no son tan feas
Cuando suben a tu coche
Y en el bar el camarero
Enciende la cafetera
Y se para un camionero
En la puerta del Riviera
Y se cruzan dos vecinos
Que, confusos, se saludan
Uno huele a charla y vino
Otro, a sábanas que dudan
Si plantar cara a la vida
O volver a arrodillarse
Ser una bala perdida
O una que va a alguna parte
O una que va a alguna parte
A esa hora en que mi olvido
No hace más que recordarte
Songtekstvertaling
Ik ga meestal op dat moment naar bed.
Waarin de Maan en de zon twisten
Tussen de nacht En De Dageraad
En een hoer werkt nog steeds.
En de Carmine verdwijnt
Voor de afscheidskusjes
Die niet van hen is.
En hij vergeet de vergetelheid.
En de bakkerijen openen
En ze sluiten de clubs
En de oma Via zit vast
En dromen zijn verhypothekeerd
En de bazen zijn de bazen.
Dat kan niet thuis zijn.
Passie vervaagt
De reden is schaars.
En twee buren kruisen
Die, verward, elkaar begroeten
Men ruikt naar praten en wijn.
Een andere, naar de lakens die twijfelen
Of men van aangezicht tot aangezicht plant
Of weer knielen.
Wees een verdwaalde kogel
Of een die ergens heen gaat
Op dat moment in de stoel
De nachtdienst is uit
Lelijke zijn niet zo lelijk.
Als ze in je auto stappen
En in de bar De ober
Zet het koffiezetapparaat aan.
En het stopt een trucker
Aan de deur van de Riviera
En twee buren kruisen
Die, verward, elkaar begroeten
Men ruikt naar praten en wijn.
Een andere, naar de lakens die twijfelen
Of men van aangezicht tot aangezicht plant
Of weer knielen.
Wees een verdwaalde kogel
Of een die ergens heen gaat
Of een die ergens heen gaat
Op dat moment dat mijn vergetelheid
Het herinnert je eraan ...