Dananananaykroyd — E Numbers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "E Numbers" van Dananananaykroyd.
Songteksten
Another stain wiped off of the face.
Of an entire clutch of reasonable fuys.
I flip a coin, seems the luck has run out.
It’s 2:40 and the clocks are wrong.
Another strain matched by the reward.
Of all the work made to show up the pros.
And on the way, stop to show some respect,
For those trying and abandoning.
I wan something I, something that I can see.
Through the prism of stigmatism.
With the white light, the shrinking of it’s structure.
Feed the kids the E numbers.
Feed the kids the newcasters.
Where do your tantrums go?
She seems to know, how twisted is this…
My back is wrecked, spiked down through the spine.
Lie flat on floors, with vertebrae down.
Pitch perfect like a slamming door.
But when it comes, I’ll be unprepared.
In soft clothes, rain drizzling down.
Blaming the mind or anything close.
You can’t put it on forgetfulness.
I want something I, something that I can see.
Through the prism of stigmatism.
With the white light, the shrinking of it’s structure.
Feed the kids the E numbers.
Feed the kids the newscasters.
Where do our tantrums go?
Zoomed out at speeds with sharp intakes of breath.
Heads spinning up in the corners.
Closer than it even began.
I want something I, something that I can see.
Through the prism of stigmatism.
With the white light, the shrinking of it’s structure.
Feed the kids the E numbers.
Feed the kids the newscasters.
Where do our tantrums go?
Songtekstvertaling
Weer een vlek van het gezicht geveegd.
Van een hele stapel redelijke fuys.
Als ik een muntje opgooi, lijkt het erop dat het geluk op is.
Het is 2: 40 en de klok klopt niet.
Een andere stam, gekoppeld aan de beloning.
Van al het werk gemaakt om de profs te laten zien.
En onderweg, stop om wat respect te tonen.,
Voor hen die het proberen en verlaten.
Ik wil iets wat ik kan zien.
Door het prisma van stigmatisme.
Met het witte licht, het krimpen van zijn structuur.
Geef de kinderen de E-nummers.
Geef de kinderen de newcasters.
Waar gaan je driftbuien heen?
Ze lijkt te weten hoe gestoord dit is.…
M 'n rug is kapot, dwars door m' n rug.
Lig plat op vloeren, met wervels naar beneden.
Pitch perfect als een slapende deur.
Maar als het zover is, ben ik onvoorbereid.
In zachte kleren, regen druppelend naar beneden.
De schuld geven aan de geest of iets in de buurt.
Je kunt het niet op vergeetachtigheid zetten.
Ik wil iets wat ik kan zien.
Door het prisma van stigmatisme.
Met het witte licht, het krimpen van zijn structuur.
Geef de kinderen de E-nummers.
Geef de kinderen de nieuwslezers te eten.
Waar gaan onze driftbuien heen?
Zoomde op snelheid met scherpe ademinten.
Hoofden draaien in de hoeken.
Dichterbij dan het begon.
Ik wil iets wat ik kan zien.
Door het prisma van stigmatisme.
Met het witte licht, het krimpen van zijn structuur.
Geef de kinderen de E-nummers.
Geef de kinderen de nieuwslezers te eten.
Waar gaan onze driftbuien heen?