Danakil — Les pages se tournent songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les pages se tournent" van Danakil.
Songteksten
Je ne suis pas fou, je ne suis pas un manteur
Juste un être qui comme vous rêve de voir son peuple a la hauteur
Je ne sais pas vous, mais parfois dans mes heures sombres j’ai peur
De laisser m'échapper une vie que j’aime avec ardeur
A se demander laquelle de nos vie ivresses
Pourrait égaler la valeur du temps qu’il nous reste
Quel geste faut-il préférer quand les murs se dressent
Brisser ou modifier, question de sagesse
Donne-moi la logique à laquelle me raccorder
Celle que je dois suivre celle qui doit m’emporter
Quand les moments de calme sont durs à trouver
Et que le temps manque tout est si compliqué
Donne-moi la logique à laquelle me raccorder
C’est vrai que plus il passe et plus vite il défile
Il peut etre long mais jamais ne vacille
Le temps emporte avec lui les bruits de la ville
Et vient nous rappeler que rien n’est jamais facile
Les pages se tournent
Et le temps que me laisse le temps de rien
J’observe les autres, ca balai quotidien
Comme chacun vient paver son propre chemain
Le temps nous apprend aussi qu’il a parfoit du bon à prendre de l’age
C’est lui, quand il passe, qui laisse la sagesse en héritage
Il change le visage de nos amours
Devant lui nous sommes tous égalité
Un jour il s’amuse un jour il court
Un jour il nous apporte la vérité
(Merci à bariot pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik ben niet gek, Ik ben geen Mannerist.
Gewoon een wezen dat zoals jij droomt van het zien van zijn mensen op de hoogte
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar soms in mijn donkere uren ben ik bang
Om me te laten ontsnappen aan een leven waar ik van hou met hartstocht
Me afvragend welke van onze dronken levens
Kan gelijk zijn aan de waarde van de tijd die we nog hebben
Welk gebaar moet de voorkeur krijgen als de muren stijgen
Breken of aanpassen, een kwestie van wijsheid
Geef me de logica om me aan te sluiten
Degene die ik moet volgen degene die me weg moet halen
Wanneer momenten van rust moeilijk te vinden zijn
En die tijd mist alles is zo ingewikkeld
Geef me de logica om me aan te sluiten
Het is waar dat hoe meer het passeert en hoe sneller het scrollt
Het kan lang zijn, maar nooit wankelen.
De tijd neemt met zich mee de geluiden van de stad
En herinnert ons eraan dat niets ooit gemakkelijk is
Pagina ' s draaien
En de tijd die me de tijd van niets laat
Ik kijk naar de anderen, het veegt dagelijks
Als elke komt om zijn eigen pad te plaveien
De tijd leert ons ook dat hij altijd goed is geweest in het nemen van leeftijd
Hij is het, als hij voorbijgaat, die wijsheid als erfenis achterlaat.
Het verandert het gezicht van onze liefde
Voor hem zijn wij allen gelijk.
Op een dag heeft hij plezier op een dag rent hij
Op een dag brengt hij ons de waarheid
(Dank aan bariot voor deze woorden)