Danakil — Héritiers du sort songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Héritiers du sort" van Danakil.
Songteksten
Aussi loin que l’oeil peut voir,
Je ballade ma rétine sur les courbes de l’histoire.
Même si sa semble dur a croire,
La map Monde ce colore a l’encre noir.
Si je regarde bien, si je gratte a la porte,
Je voit ce dessiné les traits d’une époque un peu triste,
Mais qui rêve de vivre, et vis un rêve, un équilibre que l'être humain lui
enlève.
Alors que faire, quand les vent nous achève?
Nos vies sont brève lorsque la mer ce soulève.
Est-ce de ma faute, si les volcans ce réveillent,
Si la terre meurt d'être sèche où elle se noyait la veille?
Y’a-t-il un avenir pour nos fils dans la ronde?
Vivront-il en paix, devront-il mener la fronde?
A l’heure ou les chefs on des montres a dix plaques,
Les enfant courent les rues, et ce lavent dans les flaques.
Triste sort, pour les héritiers du sort,
Les joie sont mal répartie, pire encore, le sont les tords.
Donne moi une bouffée d’air pour leur coupé l’air,
Vos tueur de liberté, les assaillir de verbes.
Quelqu’un me donnera t-il ces couleurs,
Au monde noir et blanc qui ce tord de douleur.
J’y repense, assit sur ma falaise,
Voyant montée la marée aussi vite que le malaise.
(refrain) /bis/
J’ai comme l’impression de rouler a contre sens,
Depuis des années, depuis ma naissance,
En tout prêt, au plus prêt par l’amour et la douceur,
Mais rattrapé par la violence extérieur.
Une violence qui prend les jeunes au berceau,
Les gourgons leurs fait confondre le collectif et le perso,
Perdu, l'âme du monde et a la peine,
Ne compter pas sur l'église pour lui venir en aide.
Fatigué d’entendre le Pape en Afrique,
Acclamé que l’amour de dieu rejette le plastique.
Malade, et cet écorché de la feuille incite en ces fidèles a mourir larme a
l’oeil.
Nourrit d’un dogme en deuil, pour quelques mots sains,
Ecrit sur quelque feuilles,
Irresponsable, la croyance blesse,
Dans les mauvaises mains qui la laisse devenir mère de la détresse.
Quelque phrases pendant les quelles mon coeur s’embrasent,
Quelques phase, quand la goutte fait déborder le vase.
Ce monde est ainsi fait entre le vis et le bonheur,
La vertu, et la peur espérant des jours meilleurs.
(refrain) /bis/ …
(Merci à Vincent pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Voor zover het oog kan zien,
Ik loop mijn netvlies rond in de bochten van de geschiedenis.
Ook al lijkt het moeilijk te geloven,
De wereldkaart van deze kleur heeft zwarte inkt.
Als ik goed kijk, als ik krab aan de deur,
Ik zie dat dit de kenmerken van een enigszins treurig tijdperk heeft getekend.,
Maar die droomt om te leven, en leeft een droom, een balans dat de mens hem
verwijderen.
Dus wat te doen, als de wind ons voltooit?
Ons leven is kort als de zee het opwekt.
Is het mijn schuld als de vulkanen dit wakker maken?,
Als de aarde sterft van de droge plek waar ze de dag ervoor verdronk?
Is er een toekomst voor onze zonen in de ronde?
Zal hij in vrede leven, zal hij de Sling leiden?
Op het moment dat de hoofden een horloge heeft tien borden,
Kinderen lopen op straat, en het wast zich in Plassen.
Triest lot, voor de erfgenamen van het lot,
De vreugde is slecht verdeeld, nog erger, net als de wendingen.
Geef me een adem van lucht voor hun uitgesneden lucht.,
Je vrijheidsmoordenaar, valt ze aan met werkwoorden.
Kan iemand me deze kleuren geven?,
Op de zwart-witte wereld die kronkelt van pijn.
Ik denk erover na, zittend op mijn klif,
Ik zie het tij zo snel stijgen als ongemak.
(koor) / bis/
Het voelt alsof ik achteruit rij.,
Jarenlang, sinds mijn geboorte. ,
In alles klaar, op het meest klaar door liefde en zoetheid,
Maar werd meegesleurd met geweld van buitenaf.
Geweld dat jongeren in de wieg legt,
Les gourgons maakt ze verwarren het collectief en de persoon,
Lost, the soul of the world and has trouble,
Vertrouw niet op de kerk om hem te helpen.
Moe van het horen van de paus in Afrika,
Hij zei dat de liefde van God plastic afwijst.
Ziek, en dit gevilde blad zet in deze gelovigen aan om te sterven.
oog.
Voedt zich met een dogma in rouw, voor een paar gezonde woorden,
Op sommige bladen geschreven,
Onverantwoordelijk, geloof doet pijn,
In de verkeerde handen die haar de moeder van nood laat worden.
Enkele zinnen waarin mijn hart brandt,
Een fase, als de Val de vaas overspoelt.
Deze wereld is zo gemaakt tussen schroef en geluk,
Deugd en angst hopen op betere dagen.
(koor) / bis/ …
(Dank aan Vincent voor deze woorden)