Dan Mangan — Fair Verona songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fair Verona" van Dan Mangan.
Songteksten
Turn the bars into cars
And wait for the lights to change
And take shape of people we used to know
'Til we grow less fond of knowing
And we can ride in the night
And discard all of the facts
On our backs remembering the thoughts
That we thought since we got over our parents
And if we go where we go And don’t tell anyone where we’re from
We can cut and paste the stars into our hearts
And understand their language
And we won’t spit with out mouths
Or draw lines in the dirt with our heels
And every single day, we’ll just wait
And hope to see the next one
If we go down too easy my dear
We’ll still be the heart of envy
Of all our friends and peers
All I can hope
To my home
The thoughts are in my head
And my bed is full of things I left
When I left her there
And the light through the blinds
And through the window pane
And the lane, where the fire is getting cold
For they have burned all of their belongings
And up the stairs, there’s a pair
Who like to be made sure
That they were everything they are
For they are sadly mistaken
Now I forget how we met
And those days have all passed
Now cast is filing to the stage
In a rage and taking their places
If we go down too easy, my dear
We’ll still be the heart of envy
Of all our peers and friends
My dear, to them
We’ll be has beens, to them
Be rogue waves, to them
Be lost dreams,
Just posers posing
We’ll leave when our eyes,
And weave our goodbyes,
And if that’s what it takes,
We’ll both drink the Kool-Aid again
'Til we’ve forgotten where our hearts have been
'Til we’ve forgotten where our hearts have been
'Til we forget just where our hearts have been
Songtekstvertaling
Verander de tralies in auto ' s.
En wachten tot de lichten veranderen
En de gedaante aannemen van mensen die we kenden.
Tot we minder graag weten
En we kunnen rijden in de nacht
En alle feiten negeren
Op onze rug om de gedachten te herinneren
Dat dachten we sinds we over onze ouders heen zijn.
En als we gaan waar we heen gaan en niemand vertellen waar we vandaan komen
We kunnen de sterren in ons hart snijden en plakken
En hun taal te begrijpen
En we zullen niet spugen met monden
Of lijnen trekken in het vuil met onze hakken
En elke dag wachten we gewoon
En hoop de volgende te zien.
Als we te makkelijk naar beneden gaan mijn liefste
We zullen nog steeds het hart van afgunst zijn.
Van al onze vrienden en collega ' s
Alles wat ik kan hopen
Naar mijn huis
De gedachten zitten in mijn hoofd.
En mijn bed zit vol met dingen die ik achterliet
Toen ik haar daar achterliet.
En het licht door de jaloezieën
En door het raampaneel
And the lane, where the fire is getting cold
Want ze hebben al hun bezittingen verbrand.
En de trap op is een paar.
Die er zeker van willen zijn
Dat ze alles waren wat ze zijn.
Want ze vergissen zich.
Nu vergeet ik hoe we elkaar ontmoet hebben.
En die dagen zijn allemaal voorbij
De cast gaat naar het podium.
In woede en nemen hun plaats in
Als we te makkelijk naar beneden gaan, mijn liefste
We zullen nog steeds het hart van afgunst zijn.
Van al onze collega ' s en vrienden
Mijn liefste, voor hen
We zullen has beens zijn, voor hen.
Wees schurkengolven voor hen.
Verloren dromen,
Poseer maar.
We vertrekken wanneer onze ogen,
En weven ons afscheid,
En als dat nodig is,
We drinken allebei weer de Kool-Aid.
Tot we vergeten zijn waar onze harten zijn geweest
Tot we vergeten zijn waar onze harten zijn geweest
Tot we vergeten waar onze harten zijn geweest