Damien Dempsey — Canadian Geese songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Canadian Geese" van Damien Dempsey.
Songteksten
Down Kilbarrack road I head for the coast
As the northern estates close in, they close in on me so blatantly
A thickening of the skin
The inner city folk, they often spoke, with a tongue that was more like a fist
On the reservation six miles north of the slums that some still missed
We’d walk the train tracks, out to the haystacks
As the swerved towards a greener world under Baldoyle bridge
The gateway ridge
Our hay jump dreams unfurled
And the Belfast train nearly killed my friend Wayne
As it sped like a bullet flying
Carrying souls and dreams, like a time machine, back to 1690 mean time
On the flat of my back, in that field by the tracks
The Canadian geese flew by In my mind I up and join with them
And we glide out to Ireland’s eye
We can be free, with a little car key,
The rivers of tar can take us far
There are friends and lovers we have yet to meet
And tonight, they are watching these same stars
I was born to wander and I’m not afraid to be free now
My heart grows far fonder for these streets
When your face I don’t see now
Why don’t you drop everything tonight
And we can ride to the sea now
I’ll always return but tell me Do you dare to be free
Can we snatch victory from the jaws of these streets now
When these walls they close in And your heart turns to tin
Lets escape to the sea now
I can see every face
Broken ghosts of this place
And they hand us the key now
Songtekstvertaling
Langs Kilbarrack road ga ik naar de kust
Terwijl de noordelijke landgoederen in de buurt komen, sluiten ze me zo schaamteloos in.
Een verdikking van de huid
Het stadsvolk sprak vaak met een tong die meer op een vuist leek.
Op het reservaat zes mijl ten noorden van de sloppenwijken die sommigen nog gemist hebben
We liepen over het spoor, naar de hooiberg.
Terwijl de zwenkte naar een groenere wereld onder Baldoyle bridge
De gateway ridge
Onze hooisprong dromen ontvouwd
En de Belfast trein doodde bijna mijn vriend Wayne.
Als een vliegende kogel
Het dragen van zielen en dromen, als een tijdmachine, terug naar 1690 mean time
Op de vlakte van mijn rug, in dat veld bij de sporen
De Canadese ganzen vlogen voorbij in mijn gedachten. Ik ging naar boven en sloot me aan bij hen.
En we glijden uit naar Ierland
We kunnen vrij zijn, met een kleine autosleutel,
De rivieren van teer kunnen ons ver brengen.
Er zijn vrienden en geliefden die we nog moeten ontmoeten.
En vanavond kijken ze naar dezelfde sterren.
Ik ben geboren om te dwalen en ik ben niet bang om nu vrij te zijn.
Mijn hart wordt veel leuker voor deze straten
Als je gezicht Ik zie nu niet
Waarom laat je vanavond niet alles vallen?
En we kunnen nu naar de zee rijden.
Ik kom altijd terug, maar zeg me of je vrij durft te zijn.
Kunnen we nu de overwinning uit de kaken van deze straten halen?
Wanneer deze muren ze sluiten en je hart verandert in tin
Laten we nu ontsnappen naar de zee
Ik kan elk gezicht zien.
Gebroken geesten van deze plek
En ze geven ons nu de sleutel.