Dalida — Nous Sommes Tous Morts A Vingt Ans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nous Sommes Tous Morts A Vingt Ans" van Dalida.
Songteksten
Nous sommes tous morts à vingt ans
En effeuillant la fleur de l'âge
Pendu à l’arbre du printemps
Dans le plus beau des paysages
La terre tourne pour les enfants
Ceux qui grandissent tant pis pour eux
Il vont grossir le régiment
Des fonctionnaires de l’ennuyeux
Avec des jours qui se ressembles
Des habitudes et des grimaces
Et des migraines des mains qui tremblent
De ride en ride de glace en glace
Nous sommes tous morts à vingt ans
En effeuillant la fleur malade
D’un idéale agonisant
Au printemps d’une barricade
Moi qui déteste tant la guerre
Il m’arrive parfois d’envier
L’enfant mort pour un coin de terre
Sans avoir le temps de crier
Sans voir la tristesse sourire
Sans écouter l’oiseau mentir
Vingt ans c’est pour apprendre à vivre
Le reste pour apprendre à mourir
Nous sommes tous morts à vingt ans
En effeuillant la fleur du rêve
Dans une gare ou sur un banc
Ou le premier amour s’achève
Pourquoi prolonger sa jeunesse
Pourquoi jouer à être encore
L’amour est mort et la tendresse
C’est suicidé de corps en corps
Nous sommes tous des revenants
D’un certain sexe d’un certain âge
Avec des mots pour sentiments
Avec des masques pour visages
Nous sommes tous morts à vingt ans
En effeuillant la fleur de l'âge
Pendu à l’arbre du printemps
Dans le plus beau des paysages
Songtekstvertaling
We zijn allemaal dood op 20.
Het strippen van de bloem van de leeftijd
Hangend aan de Lenteboom
In de mooiste landschappen
De aarde draait voor kinderen
Degenen die zo veel slechter worden voor hen
Ze gaan het regiment vetmesten.
Ambtenaren van het
Met Dagen die lijken op
Gewoontes en grimassen
Symptomen en migraine van trillende handen
Van rimpel tot rimpel van ijs tot ijs
We zijn allemaal dood op 20.
Strippen van de zieke bloem
Van een kwellend ideaal
In de lente van een barricade
Ik die oorlog zo haat.
Soms ben ik jaloers.
Het dode kind voor een hoek van land
Zonder tijd te hebben om te schreeuwen
Zonder droefheid te zien glimlachen
Zonder naar de vogel te luisteren
Twintig jaar is om te leren leven
De rest om te leren sterven
We zijn allemaal dood op 20.
Door de bloem van de droom te strippen
In een treinstation of op een bank
Of de eerste liefde eindigt
Waarom zijn jeugd verlengen?
Waarom spelen om weer te zijn
Liefde is dood en tederheid
Het is zelfmoord van lichaam tot lichaam.
We zijn allemaal teruggekeerden.
Van een bepaald geslacht van een bepaalde leeftijd
Met woorden voor gevoelens
Maskers met gezichtsmaskers
We zijn allemaal dood op 20.
Het strippen van de bloem van de leeftijd
Hangend aan de Lenteboom
In de mooiste landschappen