Dälek — Black Smoke Rises songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Black Smoke Rises" van Dälek.
Songteksten
I miss the burning of my flesh
Content in simple earthly pleasures
Meaning only in breath you censor
Walk amongst the blessed
Digress into false posture to assume role of coal-walker
I seek my lost muse…
What must she feel right this instant?
Does my name even bring about vague distant memories?
Blurry bloodshot eyes scan a familiar candle lit room
I am consumed by these questions all too often upon my sad weary tongue
Perhaps she will visit me
Here again someday
Only to find I am not the one she remembers
If she even remembers
Black smoke rises to a heaven i do not know
Slowly gaze to take in our sorrow
Why question a life only borrowed?
I am surprised by my lack of resolve
I thought I could be pure
I thought I could endure winding lonesome road which still lies ahead
I sit with hands upon chin in disbelief
Grieve the passing of my content
I breath contempt for my surroundings
Without consent grasp the hand of what man might be passing
Do you hold the book housing answers?
Straight faced with laughter
Only comprehends my plight after
Son I must have burnt that chapter
I only want to recapture what was once mine
Nothing is yours
Shall I be lured upon same crossroads as Robert Johnson?
Only if you believe in myth
Black smoke rises to a heaven i do not know
Slowly gaze to take in our sorrow
Why question a life only borrowed?
I miss that burning of your flesh
I thought you once to be pure
How could we endure simple earthly pleasures when your own soul you censor?
I lost all truth as I tread that winding road
What I feel eternal is the bliss of my quiet grief
I am but a distant memory
The candle of thought long has been extinguished
No man has no answer
Let me rest this sad weary tongue
My only true possession
Black smoke rises to a heaven i do not know
Slowly gaze to take in our sorrow
Why question a life only borrowed?
Songtekstvertaling
Ik mis het verbranden van mijn vlees.
Tevreden met eenvoudige aardse genoegens
Dat betekent dat je alleen in adem censureert.
Wandel tussen de gezegenden
Dwaal af in een verkeerde houding om de rol van kolenwalker op zich te nemen.
Ik zoek mijn verloren muze…
Wat moet ze nu voelen?
Roept mijn naam vage herinneringen op?
Blurry bloeddoorlopen ogen scannen een bekende kaars verlichte kamer
Ik word maar al te vaak verteerd door deze vragen op mijn droevige, vermoeide tong.
Misschien komt ze me bezoeken.
Hier weer op een dag
Alleen om te ontdekken dat ik niet degene ben die ze zich herinnert
Als ze zich nog herinnert
Zwarte rook stijgt op naar een hemel Ik weet het niet
Langzaam staren om ons verdriet op te vangen
Waarom vragen stellen aan een leven dat alleen geleend is?
Ik ben verrast door mijn gebrek aan vastberadenheid.
Ik dacht dat ik puur kon zijn.
Ik dacht dat ik een eenzame weg kon verdragen die nog voor me ligt.
Ik zit met handen op kin in ongeloof
Treur het doorgeven van mijn inhoud
Ik veracht m ' n omgeving.
Pak zonder toestemming de hand van wat de mens passeert.
Heb je de antwoorden in het boek?
Recht met gelach
Alleen begrijpt mijn benarde toestand na
Zoon, ik moet dat hoofdstuk verbrand hebben.
Ik wil alleen terug wat ooit van mij was.
Niets is van jou.
Zal ik gelokt worden op hetzelfde kruispunt als Robert Johnson?
Alleen als je in mythes gelooft.
Zwarte rook stijgt op naar een hemel Ik weet het niet
Langzaam staren om ons verdriet op te vangen
Waarom vragen stellen aan een leven dat alleen geleend is?
Ik mis het verbranden van je vlees.
Ik dacht dat je ooit puur zou zijn.
Hoe kunnen we eenvoudige aardse genoegens verdragen als je eigen ziel censureert?
Ik verloor alle waarheid toen ik die kronkelweg bewandelde.
Wat ik eeuwig voel is de gelukzaligheid van mijn stille verdriet.
Ik ben slechts een verre herinnering
De kaars van het denken is al lang gedoofd.
Geen man heeft geen antwoord
Laat me deze droevige, vermoeide tong rusten.
Mijn enige echte bezit
Zwarte rook stijgt op naar een hemel Ik weet het niet
Langzaam staren om ons verdriet op te vangen
Waarom vragen stellen aan een leven dat alleen geleend is?