Daft Punk — Giorgio by Moroder songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Giorgio by Moroder" van Daft Punk.
Songteksten
When I was fifteen, sixteen when I started really to play the guitar
I definitely wanted to become a musician
It was almost impossible because the dream was so big
I didn’t see any chance because I was living in a little town, I was studying.
And when I finally broke away from school and became a musician
I thought «well I may have a bit of a chance»
Because all I every wanted to do is music but not only play music
But compose music.
At that time, in Germany, in 1969−70, they already had discotheques
So I would take my car and go to a discotheque and sing maybe 30 minutes
I think I had about 7−8 songs.
I would partially sleep in the car
Because I didn’t want to drive home and that help me for about almost 2 years
To survive.
In the beginning,
I wanted to do a album with the sound of the 50s, the sound of the 60s,
of the 70s
And then have a sound of the future.
And I said: «Wait a second?
I know the synthesizer, why don’t I use the synthesizer which is the sound of the future.»
And I didn’t have any idea what to do but I knew I needed a click so we put a click on the 24 track
which was then synch to the moog modular.
I knew that it could be a sound of the future but I didn’t realise how much
impact it would be.
My name is Giovanni Giorgio, but everybody calls me Giorgio.
You want to free your mind about a concept of harmony and of music being
correct,
You can do whatever you want.
So nobody told me what to do,
And there was no preconception of what to do.
Songtekstvertaling
Toen ik vijftien, zestien was, begon ik echt gitaar te spelen.
Ik wilde zeker muzikant worden.
Het was bijna onmogelijk omdat de droom zo groot was.
Ik zag geen kans omdat ik in een klein stadje woonde, ik studeerde.
En toen ik eindelijk brak van school en werd een muzikant
Ik dacht:»
Want alles wat ik wilde doen is muziek maar niet alleen muziek spelen
Maar componeer Muziek.
In die tijd hadden ze in Duitsland, in 1969-1970, al discotheken.
Dus ik nam mijn auto en ging naar een discotheek en zong misschien 30 minuten
Ik denk dat ik ongeveer 7-8 liedjes had.
Ik zou gedeeltelijk in de auto slapen.
Want ik wilde niet naar huis rijden en dat helpt me al bijna 2 jaar.
Overleven.
Aanvankelijk,
Ik wilde een album maken met het geluid van de jaren '50, het geluid van de jaren' 60,
van de jaren 70
En maak dan een geluid van de toekomst.
En ik zei: "Wacht even?
Ik ken de synthesizer, waarom gebruik ik de synthesizer niet, wat het geluid van de toekomst is.»
En ik had geen idee wat ik moest doen, maar ik wist dat ik een klik nodig had, dus we zetten een klik op de 24 track
dat was dan synchroon met de moog modular.
Ik wist dat het een geluid van de toekomst kon zijn maar ik realiseerde me niet hoeveel
impact zou het zijn.
Mijn naam is Giovanni Giorgio, maar iedereen noemt me Giorgio.
Je wilt je geest bevrijden over een concept van harmonie en van muziek zijn
juist,
Je kunt doen wat je wilt.
Dus niemand zei me wat ik moest doen.,
En er was geen vooroordeel over wat te doen.