Daedalus — Perspective of the Moon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Perspective of the Moon" van Daedalus.
Songteksten
I moved my steps
along that road
I used to walk each day on I wore my usual hat
grey like the rain
and lost myself in the night
Darkness around
melting with distinct sounds
woke my soul
I felt the need to rise my head
right to the moonlight
I moved my blind eyes
and found a thousand sights
They unify
tunes arise and
whispering words they tell
of beautiful lives or sadly broken
running to their own fates
brothers you never have dreamed of My Lord,
how can this be fine?
What’s that?
Why they speak so loud
while I walk proudly on my path
into this world?
Lonely soul
I know that
they say the sun is still
but every night eve, while I’m sitting
it burns my room with red
falling behind those dark highlands
I, living my life
center of time
perspective of God
you, shining of stars
fade away as new moons rise
Singing their songs they cast
wonderful spells from stars that tell us:
while you sleep someone dies
warm tears drop from their sad eyes and
while your last grain of breath,
leaves your weak mouth and flies
someone is making love
under this moonlight
Songtekstvertaling
Ik verplaatste mijn stappen.
langs die weg.
Ik liep elke dag verder Ik droeg mijn gebruikelijke hoed
grijs als de regen
en ik verloor mezelf in de nacht
Duisternis rondom
smelten met verschillende geluiden
maakte mijn ziel wakker
Ik voelde de behoefte om mijn hoofd op te staan
recht naar het maanlicht
Ik bewoog mijn blinde ogen
en vond duizend bezienswaardigheden
Ze verenigen
de nummers ontstaan en
fluisterende woorden die ze vertellen
van mooie levens of helaas gebroken
rennen naar hun eigen lot
broeders, jullie hebben nooit van mijn Heer gedroomd.,
Hoe kan dit goed zijn?
Wat is dat?
Waarom spreken ze zo luid?
terwijl ik trots op mijn pad loop
in deze wereld?
Eenzame ziel
Dat Weet ik.
ze zeggen dat de zon nog steeds
maar elke avond, terwijl ik zit
het brandt mijn kamer met rood.
achter die donkere hooglanden.
Ik leef mijn leven
centrum van de tijd
perspectief van God
jij, stralend van de sterren
vervagen als nieuwe manen opkomen
Zingen hun liedjes die ze casten
prachtige spreuken van sterren die ons vertellen:
terwijl je slaapt sterft er iemand.
warme tranen vallen uit hun droevige ogen en
terwijl je laatste greintje adem,
laat je zwakke mond en vliegt
iemand is aan het vrijen.
onder dit maanlicht