Dada — S.F. Bar '63 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "S.F. Bar '63" van Dada.
Songteksten
Long lean piece of ice
Thin and hard think what it will do I will slice and I will pour it to you
Drip, drip, drip
Reflective properties, I see you
Then my mind stops and stutters, my mind stops
Please can I kiss your kneecaps?
The sun burns itself out (over and over)
The sun burns itself
I look around and notice the dogs
The dogs in line to howl so loud, so long
For just one night
What the hell was your name?
I’m numb, dumbed down
On a leash that chokes so hard
My life fades to blue
The sun burns itself out (over and over)
The sun burns itself out (over and over and)
(S.F. harp solo)
And the hand that holds my leash
Is so strong that it’s useless to struggle
Useless to catch the one breath that starts me down
To freedom
Unknown, to the bone
Without taste, past disgrace
White pasty face
Please don’t notice me my goddess
The sun burns itself out (over and over)
The sun burns itself out (over and over and)
I’m a shadow crawling into the black
I’m a bug, sticky feet
I leave a trail
I am nothing, for no one, I’m useless
The sun burns itself out (over and over)
The sun burns itself out (over and over)
The sun burns itself out (over and over)
The sun burns itself
Songtekstvertaling
Lang mager stuk ijs
Dun en hard denken wat het zal doen Ik zal snijden en Ik zal het gieten naar u
Drup, drup, drup
Reflecterende eigenschappen, Ik zie je
Dan stopt mijn geest en stottert, mijn geest stopt
Mag ik alsjeblieft je knieschijven kussen?
De zon brandt zichzelf uit (keer op keer)
De zon brandt zichzelf.
Ik kijk rond en zie de honden
De honden in de rij om te huilen zo hard, zo lang
Voor slechts één nacht
Wat was je naam?
Ik ben verdoofd, dommer.
Aan een riem die zo hard stikt.
Mijn leven vervaagt naar blauw
De zon brandt zichzelf uit (keer op keer)
De zon brandt zichzelf uit (over en over en)
(S. F. harp solo))
En de hand die mijn riem vasthoudt
Is zo sterk dat het nutteloos is om te vechten.
Nutteloos om de enige adem te vangen die me naar beneden brengt
Op de Vrijheid
Onbekend, tot op het bot
Zonder smaak, verleden schande
Witwitte gezicht
Let alsjeblieft niet op mij, mijn godin.
De zon brandt zichzelf uit (keer op keer)
De zon brandt zichzelf uit (over en over en)
Ik ben een schaduw die in het zwart kruipt
Ik ben een insect, plakkerige voeten
Ik laat een spoor achter.
Ik ben niets, voor niemand, Ik ben nutteloos
De zon brandt zichzelf uit (keer op keer)
De zon brandt zichzelf uit (keer op keer)
De zon brandt zichzelf uit (keer op keer)
De zon brandt zichzelf.