D.L.S — Молодость songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Молодость" van D.L.S.
Songteksten
Я искал твоё тепло, когда было холодно.
На кривых дорогах чуть не потерял бога.
Год за годом на плёнку ложился голос,
И как-то незаметно прошла моя молодость.
Кому-то шлют письма, а мне одни повестки.
И я по-прежнему ищу себе под солнцем место.
Я видел роскошь и блеск, траур и жесть,
Не увижу тех, лишь в землях крест.
Мы пишем что-то ночами, провожая дни.
Это печально, но мы сами выбираем пути.
И если этот мир добавит мне десяток морщин,
Я не покину тех, кому необходим.
Не поменяв то, что мне дорого на то, что золото.
Я так привык видеть эти взгляды холодные,
И пусть они шлют к черту, а я лицом к богу
Иду вперёд, шагая понемногу.
Очередное утро мигает светофорами.
Я иду насквозь через толпу сонную,
Зная, что добра и зла во мне давно не поровну,
Продолжаю меняться не в лучшую сторону.
А тут замёрз город в череде зимних месяцев,
Твои одиннадцать цифр — последний шанс согреться.
И проблем пресс инеем покрыл сердце,
Но оно стучит, значит есть на что надеяться.
Я рад знакомым голосам в телефонной трубке,
И то, что мы не возим к обочине венки.
Пусть моих близких берегут на груди кресты,
Там, где огоньки окружают три реки.
Этими чёрными буквами по белому листу…
Город спит, а я всё ещё пишу.
Который год уже ноябрь сменяет зима,
И порой так сложно подобрать нужные слова.
Затёртые плееры и дети старой закалки.
Согреть может только огонь зажигалки.
Оставить это там среди девятиэтажек,
И жить потом, будто этого не было даже.
Холодный ветер осенью в лицо листвою,
И после этого всего кто мы с тобою.
В обмен на старые слайды эта новая жизнь.
И ты узнаешь всё, только покрепче держись.
Songtekstvertaling
Ik zocht je warmte toen het koud was.
Op de bochten van de wegen verloor ik bijna God.
Jaar na jaar kwam de stem op de band,
En op een of andere manier ging mijn jeugd onopgemerkt voorbij.
Ze sturen brieven naar sommige mensen, maar alleen dagvaardingen naar mij.
En ik ben nog steeds op zoek naar een plek in de zon.
Ik zag luxe en glitter, rouw en tin,
Ik zal hen niet zien die alleen in het land van het kruis zijn.
We schrijven iets ' s nachts, brengen de dagen door.
Het is triest, maar we kiezen onze eigen wegen.
En als deze wereld een dozijn rimpels aan mij toevoegt,
Ik laat degenen die me nodig hebben niet achter.
Zonder te veranderen wat mij dierbaar is voor wat goud is.
Ik ben zo gewend om die koude blikken te zien.,
En laat ze naar de hel gaan, en Ik zal God onder ogen komen.
Ik loop langzaam vooruit.
De volgende ochtend knipperen de verkeerslichten.
Ik loop door de slaperige menigte,
Weten dat goed en kwaad in mij voor een lange tijd niet gelijk zijn,
Ik blijf veranderen, niet ten goede.
En toen bevroor de stad in een reeks wintermaanden,
Je elf cijfers zijn je laatste kans om op te warmen.
En het probleem druk het hart bevroren,
Maar het klopt, dus er is iets om op te hopen.
Ik ben blij om bekende stemmen aan de telefoon te horen.,
En het feit dat we geen kransen aan de kant van de weg dragen.
Laat mijn geliefden kruizen koesteren op hun borst,
Waar de lichten zijn omringd door drie rivieren.
Deze zwarte letters op een wit laken…
De stad slaapt en ik schrijf nog steeds.
Welk jaar reeds November wordt vervangen door winter,
En soms is het zo moeilijk om de juiste woorden te vinden.
Versleten iPods en oude schoolkinderen.
Alleen het vuur van een aansteker kan je opwarmen.
Laat het daar tussen de negen verdiepingen tellende gebouwen.,
En dan leven alsof het niet eens gebeurd is.
Koude herfstwind in het gezicht van bladeren,
En na dit alles wie we zijn met jou.
In ruil voor de oude dia ' s, dit nieuwe leven.
En je weet alles, hou je goed vast.