Cursive — The Casualty songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Casualty" van Cursive.
Songteksten
The night has fallen down the staircase
And I, for one, have felt its bruises
Equilbrium; inebriated
Our social graces have been displaced
As we sink deeper into the drink
The volume increases…
Night time resurrects fault lines
Silent wars -- rumble somewhere below
The surfaces verses…
The surfaces verses…
The shoe is dropped, lungs explode
Shards of words of a shattered voice
And there’s still a hole where the phone was thrown
Ah ah ah ah ah ah ah ah ah…
Ah ah ah ah ah ah ah ah ah…
The moon is rising, a revolution
I close my eyes and the room is spinning
You’re screaming:
«Sweetie, the moon has raped me --
It has left its seeds like a tomb inside me So I must learn to abort these feelings
This romance is bleeding…»
Night time triggers the land mines
Bedroom wounds -- lovers like brigadiers
Marching two by two…
Marching two by two…
A soldier’s down
Flood gates burst
I’ve said some things I wish you’d never heard
Like, «There's still a hole where the phone was thrown.»
It’s growing as we speak
And it’s sucking us both in A vacuum of sorrow to swallow up the day
Songtekstvertaling
De nacht is van de trap gevallen
En ik heb de blauwe plekken gevoeld.
Equilbrium; geïrriteerd
Onze sociale genaden zijn ontheemd.
Als we dieper zinken in de drank
Het volume stijgt…
Nachttijd herstelt breuklijnen
Stille oorlogen -- rumble somewhere below
De oppervlakverzen…
De oppervlakverzen…
De schoen is gevallen, de longen exploderen.
Scherven van woorden van een verbrijzelde stem
En er is nog steeds een gat waar de telefoon werd gegooid
Ah ah ah ah ah ah ah ah ah ah ah ah…
Ah ah ah ah ah ah ah ah ah ah ah ah…
De maan komt op, een revolutie
Ik sluit mijn ogen en de kamer draait
Je schreeuwt:
"Lieverd, de maan heeft me verkracht --
Het heeft zijn zaden achtergelaten als een graf in mij dus ik moet leren om deze gevoelens af te breken
Deze romance bloedt.…»
Nachttijd activeert de landmijnen
Slaapkamerwonden, geliefden zoals brigadiers .
Marching two by two…
Marching two by two…
Een soldaat is gewond.
Overstromingspoorten barsten
Ik heb dingen gezegd die je nooit had moeten horen.
Er is nog steeds een gat waar de telefoon werd gegooid.»
Het groeit op dit moment.
En het zuigt ons beiden op in een vacuüm van verdriet om de dag te verzwelgen