Cryptopsy — Depths You've Fallen songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Depths You've Fallen" van Cryptopsy.

Songteksten

Out of focus
Need to get a grip
So you don’t slip
Into the realm
Of lifelessness
As you crawl through
The debris of the past
Feebly arise to one knee
Inhaling the treachery
Bearing witness to the actions you’ve chosen
Closed mouth, unspoken
The fallen one
Sometimes you hate yourself
And everyone else
Go ahead and hate yourself
For not awakening your dreams
And nightmares
Screams to an immortal one
Supposed only son
Never sees the tears in your eyes
Never hears the ungodly cries
Behind the mask that you’ve worn
Bitter and scorned
Hourglass and mournful stillness
A tribute to sorrows passing
As time drips in endless
Melancholy and gruesome recollections
Through depths you’ve fallen
Unsurmountable odds of ascension
Succumbed by fathoms
Washed adrift, suspended in grief
Never to lift your filthy spirit
Soul cleanse, blank the imagery
It must be nice to have
The burden of thought
Whisked away
And let astray

Songtekstvertaling

Onscherp
Beheers je.
Zodat je niet uitglijdt
In het rijk
Van levenloosheid
Als je er doorheen kruipt
Het puin van het verleden
Sta op tot één knie
Het verraad inademen
Getuigen van de acties die je hebt gekozen
Gesloten mond, onuitgesproken
De Gevallene
Soms haat je jezelf.
En alle anderen
Ga je gang en haat jezelf.
Voor het niet wakker maken van je dromen
En nachtmerries
Schreeuwt naar een onsterfelijke
Verondersteld enige zoon
Ziet nooit de tranen in je ogen
Hoort nooit de goddeloze kreten
Achter het masker dat je gedragen hebt
Verbitterd en verachtelijk
Zandloper en rouwende stilte
Een eerbetoon aan verdriet dat voorbij gaat
Als de tijd eindeloos doordringt
Melancholie en gruwelijke herinneringen
Door diepten ben je gevallen.
Onoverkomelijke kansen op ascentie
Bezweken door vadems
Weggespoeld, opgehangen in verdriet.
Nooit om je Smerige geest op te tillen
Soul clean, blank the imagery
Het moet leuk zijn om te hebben
De last van het denken
Weggerukt
En laten wij dwalen.