Cryptik Howling — From Ephemeral Pain to Everlasting Anguish songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "From Ephemeral Pain to Everlasting Anguish" van Cryptik Howling.
Songteksten
From Ephemeral Pain to Everlasting Anguish
The outskirts of a small resort town
A supposedly haunted mansion
Where no one came back from
Sent to alter their fate, for honour or by death
In the shade of a dark manor
Human bodies were scattered throughout their way, silent
Distressed, their conceited pride faded, almost all of them fled
One too confident did enter
And he screamed!
Shrivelled in a corner, shivering, a woman, holding her heart in her hand
Bloody tears dripped from her ebony tears, though, in her glance, dejection
Bewildered, he conceived her feasting upon him
Constrained to react, he ate her beating heart
What was released from his hunger for blood
Should have remained imprisoned within him
Coming back different, his eyes cruelly enlightened
In a labyrinth of gloomy dreams and horrid visions
He realized his nightmares were in fact his felonies
Constantly lusting a prey, avid, thirsty
His hatred consumed his mortality
Though, fear spread like plague, through human minds
Men did not slow down, the rate of their manhunt
Fought and overcame, chained then buried
Forever or less
Songtekstvertaling
Van kortstondige pijn tot eeuwige angst
Aan de rand van een klein resort
Een zogenaamd spookhuis.
Waar niemand terugkwam van
Gezonden om hun lot te veranderen, voor eer of door de dood
In de schaduw van een donker landhuis
Menselijke lichamen werden verspreid over hun weg, stil.
Hun verwaande trots vervaagde. bijna iedereen vluchtte.
Eén te zelfverzekerd kwam binnen.
En hij schreeuwde!
Verschrompeld in een hoek, rillend, een vrouw, met haar hart in haar hand
Bloederige tranen druppelden uit haar ebbenachtige tranen, hoewel, in haar blik, dejectie
Hij was verbijsterd en werd zwanger van haar, terwijl zij zich van hem afwendde.
Gedwongen om te reageren, at hij haar kloppend hart op.
Wat bevrijd was van zijn honger naar bloed
Hij had gevangen moeten blijven.
Hij komt anders terug, zijn ogen zijn wreed verlicht
In een labyrint van sombere dromen en vreselijke visioenen
Hij besefte dat zijn nachtmerries in feite zijn misdaden waren.
Constant een prooi lusten, Wild, dorstig.
Zijn haat verteerde zijn sterfelijkheid.
Maar angst verspreidde zich als een plaag, door menselijke geesten.
Mannen traden niet op, het tempo van hun klopjacht
Gevochten en overwonnen, geketend en begraven
Voor altijd of minder