Cronian — Nonexistence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nonexistence" van Cronian.
Songteksten
The polar sun protrudes through the frozen wilderness
As the endeavours of the silent wanderer summon in vain
Cease to exist as the blood crystallizes blending with snow
I am there; I was there — in Nature’s fierce trap
The flesh is frozen covered by layers of numbling snowflakes
Assail at this square of ice amidst the enervating worlds
A dream of endurance torn in pieces hollow and in vain
This is my last passage through the state of being sane
Equal to nonexistent, drifting away
Untamed courses, swifts astray
To another time, to another bay
To a nonexistence…
At the top of the world, yet in deepest sorrow
The endeavouring character of cruelty and love
The brilliance of death, the pursuant of life
Rumbling at this square of my deterioration
The polar sun protrudes through the frozen wilderness
I am amongst the pale, frozen haze, like a dream
The light weakens upon the sea of everlast
Yet the horizon is crystal bright, the air cold and light
Equal to nonexistent, drifting away
Untamed courses, swifts astray
To another time, to another bay
To a nonexistence…
Songtekstvertaling
De poolzon steekt door de bevroren wildernis.
Zoals de inspanningen van de Stille zwerver tevergeefs oproepen
Ophouden te bestaan als het bloed kristalliseert en zich vermengt met sneeuw
Ik ben daar; Ik was daar — in de felle val van de natuur
Het vlees is bevroren, bedekt met lagen numberende sneeuwvlokken.
Aanvallen op dit ijsplein midden in de vurige werelden
Een droom van uithoudingsvermogen verscheurd in stukken hol en tevergeefs
Dit is mijn laatste passage door de staat van gezond zijn.
Gelijk aan niet-bestaand, wegdrijven
Ongetemde paden, snelheid dwalen
Naar een andere keer, naar een andere baai.
Nonexistentie…
Aan de top van de wereld, maar toch diep bedroefd
De poging van wreedheid en liefde
De schittering van de dood, het gevolg van het leven
Rommelend op dit plein van mijn achteruitgang
De poolzon steekt door de bevroren wildernis.
Ik ben tussen de bleke, bevroren nevel, als een droom
Het licht verzwakt op de zee van everlast
Maar de horizon is kristalhelder, de lucht koud en licht
Gelijk aan niet-bestaand, wegdrijven
Ongetemde paden, snelheid dwalen
Naar een andere keer, naar een andere baai.
Nonexistentie…