Crime And The City Solution — Five Stone Walls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Five Stone Walls" van Crime And The City Solution.
Songteksten
Five stone walls
Made up my home
May never
Never leave
Going to hate those walls
Till the day I die
Seven long months
Spent in the ground
I lived in a hole
Behind them walls
Five walls made up my home
Five walls made out of stone
For seven months
It hollowed me out
Hollowed out my body
Like insects do the poppy
I did seven months on my knees
Pride was a luxury
Still I held onto you
And I had no pride
Without pride
I held out for you
I sratched a number
Off a whole lot of numbers
Passed my fingers
Across your face
Where your picture lay
I was the walking sleeping
There was no rest for me I had to walk that one straight path
Oh back and forth and back and forth
I’ve been walking
Now for ten weeks
I don’t remember
I follow the line
I follow the line till the end
I don’t remember
Eighty-seven days
Eighty-seven days
And just a picture
This way my ride
There was no one else inside
This was my road
It took me back
It took me forward
Four hundred miles
Four hundred miles
The open whites gates
The set me free
But I will not be I will not be Until four hundred miles are behind me Who’ll be there to meet me?
Songtekstvertaling
Vijf stenen muren
Mijn thuis gemaakt
Misschien nooit
Ga nooit weg.
Ik ga die muren haten.
Tot de dag dat ik sterf
Zeven lange maanden
In de grond doorgebracht
Ik woonde in een gat.
Achter die muren
Vijf muren vormden mijn huis.
Vijf muren van steen
Zeven maanden lang
Het holde me uit
Mijn lichaam uitgehold
Zoals insecten de papaver doen
Ik heb zeven maanden op mijn knieën gezeten.
Trots was een luxe
Toch hield ik je vast.
En ik had geen trots
Zonder trots
Ik heb voor je gewaakt.
Ik stuurde een nummer
Van een heleboel nummers
Ik gaf mijn vingers door
Op je gezicht.
Waar je foto lag
Ik lag te slapen.
Er was geen rust voor mij ik moest dat ene rechte pad bewandelen
Heen en weer en weer
Ik heb gewandeld.
Nu tien weken.
Ik weet het niet meer.
Ik volg de lijn
Ik volg de lijn tot het einde
Ik weet het niet meer.
87 dagen
87 dagen
En gewoon een foto
Deze kant op.
Er was niemand anders binnen.
Dit was mijn weg.
Het bracht me terug.
Het bracht me naar voren.
Vierhonderd mijl
Vierhonderd mijl
De open poorten van de blanken
The set me free
Maar dat zal ik niet zijn ... tot 400 mijl achter me is ... wie zal er zijn om me te ontmoeten?