Cradle Of Filth — Twisting Further Nails songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Twisting Further Nails" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Mirror, mirror on the wall
Shouldst not grave pleasures be my all?
For if I shall see thy will be done
Grant me the Witchcraft of thy tongue
Three moondials froze in the shadow of six
As another soul passed to the grasping styx
Clutching their trinket crucifix
Bats blew from eaves in a dissonant surge
Omens of corruption from within the church
A fetid, dank oasis still clung to fool rebirth
Alone as a stone cold altar
The castle and its keep
Like faerytale dominion rose
A widow to the snow peaks
Wherein reclined the Countess
Limbs purring from the kill
Bathed in virgin white and like the night
Alive and young and unfulfilled
Was it the cry of a wolf
That broke the silver thread of enchanted thoughts?
Of Her life as a mere reflection
As the moon’s in narrow windows caught
That opened like dark eyelids on
The sigh of the woods that the wind fell upon
Like a Siren weaving song
From the lilt of choirs choking
Where the vengeful dead
Belong…
To the Sorceress and her charnel arts
She swept from ebon towers at the hour of Mars
'Neath a star-inwoven sky latticed by scars
To unbind knotted reins that kept in canter, despair
Shod on melancholy, fleet to sanctuary there
In netherglades tethered where onyx idols stared
Was it the kiss of the mist
That peopled the air with the prowess of absinthe?
Lost souls begging resurrection
From Gods upon their forest plinths
Whose epitaphs read of re-ascending to win
Remission from despair through a holocaust of sin
In a tongue hilted in invective rectums
Over signs and seals the sorceress prayed
To Death, to rend the slender veil
That Ancient Ones might rise again
As shadows swelled
The Countess fell
To masturbating with her dagger
As the Witch gabbled spells
Cumming heavy roses all the way to Hell
As sudden thunder’s grue harangue
Announced two pincered worlds
Exuding bane, something came
With the stench of necrophiled graves
To these clandestines
Who shrank from glimpsing horror
That the growls of mating ghouls inclined
Resplendent
In pendants
Natal trophies torn from bellies of desanctified nuns
A demons, bewinged, bedight
In scum, prowled their circle seeking entry to run
An arctic tongue upon her vulva
Where rubies smeared to alabaster thighs
Glittered like a contract in the purse of a whore
Receiving sole communion from the body of Christ
If blood is what thou carves, foul fiend
I will yield this witch to thee
If thou wouldst draw a veil for me
O’er lengthening scars of age and grief
As the Demon slavered foetid vows
And bore his prey away
In talons itching to perpetrate
The nausea of eternal rape
The Sorceress screaming in his grasp
Spat a final curse to stain
The Countess with the promise
That her Lord at war would be cruelly slain
And she would rot alone
Insane
On the twisted nails of faith
On the twisted nails of faith
On the twisted nails of faith
Songtekstvertaling
Spiegel, spiegel aan de muur
Moet ik geen grote geneugten hebben?
Want als ik uw wil zal zien zal geschieden
Geef me de hekserij van je tong.
Drie moondials bevroren in de schaduw van zes
Als een andere ziel doorgegeven aan de grijpende styx
Hun prullenbak crucifix vastklampen
Vleermuizen bliezen van eaves in een dissonant Golf
Voortekenen van corruptie van binnen de kerk
Een fetid, dank oasis klampte zich nog steeds vast om wedergeboorte voor de gek te houden.
Alleen als een ijskoud altaar
Het kasteel en de bewaarplaats
Zoals de Faeröer dominion rose
Een Weduwe naar de sneeuwpieken
Waarin de gravin
Ledematen die van de prooi spuwen
Badend in maagdelijk wit en als de nacht
Levend en jong en onvervuld
Was het de kreet van een wolf
Dat brak de zilveren draad van betoverde gedachten?
Van haar leven als een reflectie
Als de maan in smalle ramen vastzit
Die opende als donkere oogleden op
De zucht van het bos waar de wind op viel
Als een sirene weven lied
Uit de LEL van de koren verstikking
Waar de wraakzuchtige doden
Behoort…
Op de tovenares en haar kunsten
Ze vloog uit ebon towers op het uur van Mars.
'Neath a star-in woven sky laticed by scars
Om de geknoopte teugels los te maken die in canter bleven, wanhoop
Versier melancholie, vloot naar toevluchtsoord.
In netherglades vastgebonden waar onyx idolen
Was het de kus van de mist
Dat de lucht bevolkt werd met het vermogen van absint?
Verloren zielen smeken opstanding
Van goden op hun bosplinten
Wiens grafieken lezen van opnieuw opstijgen om te winnen
Verlossing van de wanhoop door een holocaust van de zonde
In een tong gevest in onzichtbare rectums
Over tekens en zegels bad de tovenares
Tot de dood, om de slanke sluier te verscheuren
Dat de oude mensen weer zullen opstaan.
Als schaduwen gezwollen
De gravin viel
Om te masturberen met haar dolk.
Als de heks toverspreuken
De hele weg naar de hel.
Als plotseling donder harangue
Twee werelden aangekondigd.
Bane uitbuiten, er kwam iets.
Met de stank van necrofiele graven
Naar deze clandestines
Die verschrompelde van een blik van verschrikking.
Dat de grommen van de paringsgeesten
Glansrijk
In hangers
Natale trofeeën verscheurd uit buiken van gedesanceerde nonnen
Een demon, behekst, recht
In uitschot, rondsluipen hun cirkel op zoek naar toegang om te rennen
Een Arctische tong op haar vulva
Waar robijnen uitgesmeerd op albasten dijen
Glinsterend als een contract in de tas van een hoer.
De enige communie ontvangen van het lichaam van Christus
Als bloed is wat je snijdt, vuile duivel
Ik zal deze heks aan u geven.
Als je een sluier voor me zou trekken
Ouder wordende littekens van leeftijd en verdriet
Zoals de duivel zwoegt
En baarde zijn prooi weg
In klauwen die jeuken om te bestendigen
De misselijkheid van eeuwige verkrachting
De tovenares schreeuwend in zijn greep
Spuwde een laatste vloek om vlekken te maken.
De gravin met de belofte
Dat haar Heer in oorlog zou worden gedood.
En ze zou alleen Rotten
Krankzinnig
Op de verdraaide spijkers van het geloof
Op de verdraaide spijkers van het geloof
Op de verdraaide spijkers van het geloof