Cradle Of Filth — The Smoke Of Her Burning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Smoke Of Her Burning" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Earth and sea cower from my screams
As I climb into the skies
Atop sins towered heaven high for me From whence I see no reason why
I should not smite with vengeance
And hurl thieves down from paradise
For storms before were as nothing more
Than a breeze next to this night
I am Methuselah of the Tribulation
The Moonchild come to harm
A riot of stars shaken from their station
The choking smoke of Jerusalem burning
Six vices become wrath
And though half-blind with ravening
Like Phineus now I see
The end declared from the beginning
Love won through my defeat
But now I fear I will never peer
On Her radiance again
I shall glimpse instead, the slurried red
Of faces pressed to bloodstained panes
Betrayed and played by God
Who alone but He Scapegraced and goated me?
Now I wish to piss on His parade
Angels, clawed with burnished wings
Still loyal, kiss the seal
Bent on knees and harrowing
Promise overkill
Know that you shall die like whores
And the cries of your writhings shall rise
To please their Lord…
So before the sword
Side with me in slaughter
I am Methuselah of the Tribulation
The Moonchild come to harm
The spoken horns of desolation
Drink the pouring of my fury
Those darkened waters spur
The brink of war as my judge and jury
And rapist executioner
Our time is short, the horsemen ride
A foul-breathed chora howls, besides
Damnation and a day has passed
This divine right to genocide
Weld the gates to heaven shut
The abyss leers in hissing ruts
Unhilt the black grimoire of death
Inscribe all names that God has left
I lived the drams of nymphs and men
But now the nightmares come again
Songtekstvertaling
Aarde en zee buigen van mijn geschreeuw
Als ik in de lucht klim
Boven de zonden torende de hemel hoog voor mij vanwaar ik geen reden zie waarom
Ik zou niet met wraak moeten slaan.
En dieven uit het paradijs wegslingeren
Want vroeger waren stormen niets meer.
Dan een briesje naast deze nacht
Ik ben Methusalem van de verdrukking.
Het Maankind komt in gevaar
Een rel van sterren geschud vanaf hun station
De verstikkende rook van Jeruzalem branden
Zes ondeugden worden toorn.
En hoewel half blind van de honger
Zoals Phineus nu zie ik
Het einde van het begin
Liefde gewonnen door mijn nederlaag
Maar nu vrees ik dat ik nooit zal kijken.
Op haar stralende weer
In plaats daarvan zal ik een glimp opvangen van de roodharige
Van gezichten gedrukt op bebloede ruiten
Verraden en gespeeld door God
Wie anders dan hij heeft me tot zondebok gemaakt?
Nu wil ik op zijn parade pissen.
Engelen, gekrabd met verbrande vleugels
Nog steeds loyaal, kus het zegel
Gebogen op knieën en aangrijpend
Beloof me overkill.
Weet dat je zult sterven als hoeren.
En de kreten van uw kronkels zullen rijzen.
Om hun Heer te behagen…
Dus voor het zwaard
Zij met mij in de slacht
Ik ben Methusalem van de verdrukking.
Het Maankind komt in gevaar
De gesproken hoorns van de verlatenheid
Drink het gieten van mijn woede
Die donkere wateren sporen
De rand van oorlog als mijn rechter en jury
En verkrachter beul
Onze tijd is kort, de ruiters rijden
Een slecht ademende chora huilt, naast
Verdoemenis en een dag is voorbij
Dit goddelijke recht op genocide
Las de poorten naar de hemel dicht
De abyss leunt in sissende ruts
De zwarte grimoire des doods losmaken
Schrijf alle namen op die God nog heeft.
Ik leefde de drams van nimfen en mannen
Maar nu komen de nachtmerries weer.