Cradle Of Filth — The Forest Whispers My Name songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Forest Whispers My Name" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Black candles dance to an overture
But I am drawn past their flickering lure
To the breathing forest that surrounds the room
Where the vigilant trees push out of the womb
I sip the blood-red wine
My thoughts weigh heavy with the burden of time
From knowledge drunk from the fountain of life
From Chaos born out of love and the scythe
The forest beckons with her nocturnal call
To pull me close amid the baying of wolves
Where the bindings of Christ are down-trodden with scorn
In the dark, odiferous earth
We embrace like two lovers at death
A monument to the trapping of breath
As restriction is bled from the veins of my neck
To drop roses on my marbled breast
I lust for the wind and the flurry of leaves
And the perfume of flesh on the murderous breeze
To learn from the dark and the voices between
This is my will…
The forest whispers my name… again and again
When the moon is full
We shall assemble to adore
The potent spirit of your Queen,
My mother great Diana.
She who fain would learn all sorcery
Yet has not won its deepest secrets,
Then my mother will
Teach her, in truth
All things as yet unknown
I walk the path
To the land of the Dark Immortals
Where the hungry ones will carry my soul
As the wild hunt careers through the boughs
Come to me, my Pale Enchantress
In the moon of the woods we kiss
Artemis be near me In the arms of the ancient oak
Where daylight hangs by a lunar noose
And the horned, hidden one is re-invoked
The principle of Evil
Evolution has been recalled
Beneath the spread of a Magickal Aeon
I stand enthralled
…In the whispering forest
«Pale, beyond porch and portal,
Crowned with leaves, she stands,
Who gathers all things mortal,
With cold immortal hands,
Her languid lips are sweeter,
Than love’s who fears to greet her,
To men that mix and meet her,
From many times and lands.»
Songtekstvertaling
Zwarte kaarsen dansen op een ouverture
Maar ik ben voorbij hun flikkerende lokaas getrokken.
Naar het ademende bos dat de kamer omringt.
Waar de waakzame bomen uit de baarmoeder duwen
Ik drink de bloedrode wijn.
Mijn gedachten wegen zwaar met de last van de tijd
Van kennis die uit de fontein des levens is gedronken
Uit de liefde en de zeis geboren Chaos
Het bos wenkt met haar nachtelijke roep.
Om me dichtbij te trekken te midden van het blaffen van wolven
Waar de banden van Christus met minachting worden neergeslagen
In de donkere, woeste aarde
We omhelzen elkaar als twee geliefden bij de dood.
Een monument voor het vangen van adem
Als beperking wordt gebloed uit de aderen van mijn nek
Om rozen op mijn gemarmerde borst te laten vallen
Ik verlang naar de wind en de vlaag van bladeren
En het parfum van vlees op de moorddadige bries
Om te leren van het duister en de stemmen tussen
Dit is mijn wil.…
Het bos fluistert mijn naam... keer op keer
Wanneer de maan vol is
We zullen samenkomen om te aanbidden.
De krachtige geest van uw Koningin,
Mijn Moeder Grote Diana.
Zij die graag alle tovenarij zou leren
Maar heeft zijn diepste geheimen nog niet gewonnen,
Dan zal mijn moeder
Leer haar, in waarheid
Alle dingen die nog onbekend zijn
Ik bewandel het pad
Naar het land van de donkere onsterfelijken
Waar de hongerigen mijn ziel zullen dragen
Als de Wilde Jacht carrières door de takken
Kom naar me toe, mijn bleke tovenares.
In de maan van het bos kussen we
Artemis, sta bij me in de armen van de oude eik.
Waar het daglicht hangt aan een Lunaire strop
En de gehoornde, verborgene wordt opnieuw aangeroepen.
Het principe van het kwaad
Evolutie is teruggeroepen
Onder de verspreiding van een Magickal Aeon
Ik sta geboeid
... In het whispering forest
"Bleek, voorbij veranda en portaal,
Gekroond met bladeren, staat ze,
Die alle dingen verzamelt.,
Met koude onsterfelijke handen,
Haar kalme lippen zijn zoeter.,
Than love ' s who fears to greet her,
Op mannen die zich mengen en haar ontmoeten,
Uit vele tijden en landen.»