Cradle Of Filth — Saffron's Curse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Saffron's Curse" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Through arcades where shimmering snowfall
Lay in state with the sad and damned
A rent lament barely flung above a whisper
Drew Me like a ghost to the haunts of Man
I Found Her tempting fate between Her wrist and razor
A kindred spirit in a graveyard
Beneath the stature of a colder saviour
Mist hung like thieves wreathed in scant arabesques
And through the chill earth it bedwed Her drawling breast
Like a come dream true under etched glass spent
Making love to the beautiful dead
She has sinned and severed Heaven
And in it’s vulgar sight
Two figures writhe, but one silhouette
Extends it’s fingers to the light
«Gothic towers tottered on Her heels
As She fled asylum grounds
Committing hard crimes to soft cells
Where now another’s screams resound»
From the gaspings in Her passing
Six feet under or beneath frayed gown
When Her hands pointed to midnight
In a white stained chamber bound
I Swept Her from the abyss of another dementia
Freeing Her soul from the fetters of fate
To take the reins of pleasure
Now nightwane mirrors freeze in seizure
At the glimpse of charmed pins in Her thighs
Ballrooms filled with black cats scratch
Out of spite and playful eyes
Pricked as a Witch Her stitches itch
For familiar lips to lick them dry
Whilst the dark regrasps, for if She asks
The Sun forsakes the rite to rise
And is the first to discern, that this Angel’s return
Is a vengefull call on grace
For even martyrdom backs from it’s suicide pacts
A leap of twisted fate betrayed…
The scars will last until the stars
Caught in Her train bewitched
Fall into line and yeild the sign
That Dawn in born to their eclipse
For Our In humankind
Comes an underdog day Sunrise
Rippling with fire llike femaledition
Iplintered Her coffin and lay on the floor
Of a vault with Her clasped as the moon hugs the shore
What treachery this that She breathed no more?
Christ you bastard!
I wished Her back but the dead adored Her
Even wild winds sang in chora for Her
Saffron from my heart, from the start I swore
We’d be together more…
Creation froze with the triumph of Death
But still She stirred and awoke bereft
Of concern save for the aeons left
To lead the darkness…
She schemes of growing power and the lengths sucked hard to get it I dream of being God but ever living to regret it Our fecund nature decrees that Jesus wept come for
The Devil on Her knees
To grant Her lows a remedy
And mine desire’s wish
To taste thereof of Heaven’s scent
As sick and twisted as it is
For Her corset laced with arsenic
Hides snake curves within Her midst
Whilst Her halo of white lies supplies
Her temple to what God forbids.
Songtekstvertaling
Door arcades waar glinsterende sneeuw valt
In staat met de verdrietige en verdrietige
Een gehuurde klaagzang viel nauwelijks boven een fluistering.
Trok me als een geest naar de spoken van de mens
Ik vond haar verleidelijk lot tussen haar pols en scheermes.
Een verwante geest op een kerkhof.
Onder de status van een koudere redder
Mist hing als dieven in schaarse arabesques.
En door de koude aarde bedekte het haar stromende Borst.
Als een droom die uitkomt onder geëtst glas
Vrijen met de mooie doden
Ze heeft gezondigd en de hemel afgesneden.
En het is vulgair.
Twee cijfers draaien, maar één silhouet.
Verlengt zijn vingers naar het licht
"Gotische torens wankelden op haar hielen
Toen ze op de vlucht was voor asiel.
Het plegen van harde misdaden tegen zachte cellen
Waar nu het geschreeuw van een ander weerklinkt»
Van de zuchten in haar voorbijgaan
Twee meter onder of onder een gerafelde jurk.
Toen haar handen naar middernacht wezen
In een wit gevlekte kamer.
Ik heb haar van de afgrond van een andere dementie geveegd.
Haar ziel bevrijden van de boeien van het lot
Om de teugels van plezier te nemen
Nightwane spiegels bevriezen in aanvallen.
Op de glimp van betoverde pinnen in haar dijen
Ballokalen gevuld met zwarte katten krabben
Uit wrok en speelse ogen
Geprikt als een heks haar hechtingen jeuken
Voor bekende lippen om ze droog te likken
Terwijl de duistere regrasps, want als ze vraagt
De zon verlaat de rite om op te stijgen
En is de eerste die ziet, dat de terugkeer van deze engel
Is een wraakvolle oproep aan grace
Want zelfs martelaarschap komt terug van het zelfmoord pacten
Een sprong van verdraaid lot verraden…
De littekens zullen duren tot de sterren
Gevangen in haar trein behekst
In de rij en het teken yild
Die dageraad geboren in hun zonsverduistering
Voor ons In de mensheid
Komt een underdog dag zonsopgang
Met vuurachtige damesbloem
Iplinterde haar doodskist en lag op de grond
Van een kluis met haar geklemd als de maan de kust knuffelt
Wat voor verraad heeft ze niet meer ingeademd?
Jezus, klootzak.
Ik wenste haar terug, maar de doden aanbaden haar.
Zelfs wilde winden zongen in chora voor haar.
Saffraan uit mijn hart, vanaf het begin zwoer ik
We zouden meer samen zijn.…
Schepping bevroor met de triomf van de dood
Maar toch roerde en ontwaakte ze zonder reden.
Van zorg, behalve voor de eonen links
Om de duisternis te leiden…
Ik droom ervan God te zijn, maar ooit te leven om er spijt van te hebben.
De Duivel op haar knieën
Om haar een remedie te geven
En de wens van mijn verlangen
Om de geur van de hemel te proeven
Zo ziek en verdraaid als het is
Voor haar korset met arseen.
Sluipslang rond in haar midden
Terwijl haar halo van witte ligt voorraden
Haar tempel naar wat God verbiedt.