Cradle Of Filth — Midnight Shadows Crawl to Darken Counsel with Life songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Midnight Shadows Crawl to Darken Counsel with Life" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Sometimes I beheaded them with daggers, with punyards, with knives
Sometimes I suspended them in my room
From a pole or by a hook and cords and strangled them
And when they were languishing
I committed with them the evils of the flesh
The evening air laps thick about
The stagnant moat that Tiffauges claims as dusk now slips away
Where taught to run, the rotten tongue
Of a hotter Götterdämerung has started licking like a flame
Whispers in the dismal mist are full of crystal promises
Black rites begun in earnest, ignite hell’s hungry furnace
Behold the bold inauguration of the dark side
Demonic passions climbing, ill fated stars aligning
Tonight these sights are guaranteed to feed the master
The tide of blood is rising, his gifts will be providing
Unmasked, the phantom Lord De Rais
Haunts the furthest tower wherein death is sucking the hour
Their, throttled gasps tantamount to foreplay
And drooling razors next to come unspool red secrets from the young
The moon grinned full, the games were chaste
When the children first arrived
Now midnight shadows crawl apace
To darken counsel with their lives
Flesh and ecstasy, a sport to immortal vices of the highest order
Wherein devilry holds sway
Behind blind walls where these cockatrice squalled
Their songs of necronomicon, they spoke of Gilles De Rais
Behold the bold inauguration of the dark side
Demonic passions climbing, ill fated stars aligning
Tonight these sights are guaranteed to feed the master
The tide of blood is rising, his gifts will be providing
Unmasked, the phantom Lord De Rais
Haunts the furthest tower wherein death is sucking the hour
Their, throttled gasps tantamount to foreplay
And drooling razors next to come unspool red secrets from the young
Each murdered son, each frozen rose
Handpicked was gently fed
To the sumptuous one in black and those
Whose lives were thrown in with the dead
The candles lit, the stage was set
As it was in sainted days
When censers swung and banners hung
On the siege of Orleans on the painted Seine
Now the castle floats in the drifting fog, torn from it’s moorings
Like a shipwreck dredged from hell
As innocents entreat a shifting God, their voices soaring
On a silver tide to heaven, on a knife edge as they fell
The blade would plunge in virulent arcs
Such wounds would stretch away
By the fireside, warmed to creative sparks
Of the monster Gilles De Rais, gilded Gilles De Rais
Comets vomited
The restless bells of crime
Peeled back skin from broken bones
Of angels cut from the nicks of time
Festering faces with painted eyes
The prettiest kept to be thrust inside
Gaping necromantic from the mantle side
Caked in kissed goodbyes, caked in kissed goodbyes
Days faded in decay, the stench of perfume lied
No horror in the glades of man was left for Barron to provide
So unique was the beat of his poisoned heart
And it’s sordid, morbid crack
No further atrocity could possibly surpass
Unrewarded, bored he turned his back
The evening air laps thick about
The moat that Tiffauges claims as dusk now slips away
Where taught to run, the rotten tongue
Of a hotter Götterdämerung has started licking like a flame
Songtekstvertaling
Soms onthoofdde ik ze met dolken, met werven, met messen.
Soms hing ik ze op in mijn kamer.
Van een paal of met een haak en koorden en wurgde ze
En toen zij wegkwijnen
Ik heb met hen het kwaad van het vlees begaan.
De avondlucht
De stagnerende gracht die Tiffauges beweert als de schemering glipt nu weg
Waar leerde om te rennen, de Rotte tong
Merung is begonnen te likken als een vlam.
Whispers in the dismal mist are full of crystal promises
Zwarte riten begonnen in ernst, Ontsteek de hongerige oven van de hel
Aanschouw de gedurfde inauguratie van de duistere kant.
Demonische passies klimmen, noodlottige sterren op één lijn
Vanavond zijn deze bezienswaardigheden gegarandeerd om de meester te voeden
Het tij van het bloed stijgt, zijn gaven zullen zorgen
Ontmaskerd, de phantom Lord de Rais
Achtervolgt de verste toren waarin de dood het uur zuigt
Hun, wurgende hapt komt neer op voorspel.
En kwijlende scheermesjes naast elkaar om onaangetaste rode geheimen van de jongeren te krijgen.
De maan grijnsde vol, de Spelen waren kuis
Toen de kinderen voor het eerst aankwamen
Midnight shadows kruipen snel.
Om raad te verduisteren met hun leven.
Vlees en extase, een sport voor onsterfelijke ondeugden van de hoogste orde.
Waarin de duivel heerst.
Achter blinde muren waar deze cockatrice schreeuwde
Hun liederen van necronomicon, ze spraken over Gilles de Rais
Aanschouw de gedurfde inauguratie van de duistere kant.
Demonische passies klimmen, noodlottige sterren op één lijn
Vanavond zijn deze bezienswaardigheden gegarandeerd om de meester te voeden
Het tij van het bloed stijgt, zijn gaven zullen zorgen
Ontmaskerd, de phantom Lord de Rais
Achtervolgt de verste toren waarin de dood het uur zuigt
Hun, wurgende hapt komt neer op voorspel.
En kwijlende scheermesjes naast elkaar om onaangetaste rode geheimen van de jongeren te krijgen.
Elke vermoorde zoon, elke bevroren roos
Met de hand gekozen werd zachtjes gevoed
Op de weelderige in het zwart en die
Wiens levens werden meegesleurd met de doden.
De kaarsen branden, het podium staat klaar.
Zoals het was in heilige dagen
Toen censuur en spandoeken ophingen
Over de belegering van Orleans op de beschilderde Seine
Nu zweeft het kasteel in de zwevende mist, losgerukt van de ligplaatsen.
Als een schipbreuk uit de hel
Als onschuldigen een veranderende God smeken, zweven hun stemmen.
Op een zilveren tij naar de hemel, op een mesrand als ze vielen
Het lemmet zou in virulente bogen duiken.
Zulke wonden zouden zich uitstrekken.
Bij het vuur, verwarmd met vonken.
Van het monster Gilles de Rais, Gilles de Rais
Kometen braken over.
De restless bells of crime
Geschilde huid van gebroken botten
Van engelen gesneden uit de nicks van de tijd
Etterende gezichten met geverfde ogen
De mooiste die erin gestopt is.
Gapend necromantisch van de mantel kant
Gaf een kus afscheid, gaf een kus afscheid.
Dagen vervaagd in verval, de stank van parfum loog
Barron had geen horror in de glades of man.
Zo uniek was de hartslag van zijn vergiftigde hart.
En het is Smerige, morbide crack.
Geen verdere gruweldaad kan het overtreffen.
Onbeloond, verveeld. hij draaide zich om.
De avondlucht
De gracht die Tiffauges beweert als schemering glipt nu weg
Waar leerde om te rennen, de Rotte tong
Merung is begonnen te likken als een vlam.