Cradle Of Filth — Godspeed on the Devil's Thunder songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Godspeed on the Devil's Thunder" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Burning like derision on the prism of night
Still squirming from the sermon, those determined parasites
Meant to overpower and bedizen his light
He paced his tower prison with a dissonant appetite
The moon was black
Devil may care
Three times he’d glared before his judges
Darkening there
With a Wormwood mind
And a gullet of poison
Asked
He thought the court a farce
His tongue as sharp as glass
A bastard to the last
This truth assassin…
.tautened his claws at the ruinous cast
Flexing vexation at clerics aghast
In uproar he caused the cross to be masked
And the hex of exile from God’s Kingdom passed
Back in the mirror, shattered vanity died
The curse even clearer on the sanity side
Banished from the lavish tracts of paradise
From Heaven’s shored poured to the sore divide
The moon was black
Devil may care
Their thunder sundered all his veils
Thickening there
His beligerent pulse
To a sickening crawl
Yes
He’d fostered wickedness
Fed vipers at his breast
Inflicted death’s caress
So now to suffer…
He’d burn, discern
That his second turn
Would last for eternity
In reckoning flames
That night his plight marched in demented Parades
O’er a rainbow of black magic scars
The blood ran to fear, turned to torment in spades
Deep in the sleep of this heretic, barred
The nightmares were livid, occultist, depraved
His epiphany struggled to come
But dawn found him there, redemptive, prepared
Like Christ to Golgotha, his face to the sun
All fears were smeared
When Joan had appeared
In a shower of tears
Last vestige of innocence
Yearning for her vision of divinity
Of her miracles and dreamt lyrical deeds
He would meet her at the pyre as the fire kissed
And together they’d climb to God, entwined in bliss
Devil may care
He awed the court with a sworn confession
Quickening there
His radiant death
And acute renewal
Thus
The end was glorious
He went like Jesus trussed
To shadow and to dust
At the stroke of seven
And
With thieves at both his hands
The Reaper of these lands
Wept with holy plans
As he choked to heaven
Songtekstvertaling
Brandend als een bespotting op het prisma van de nacht
Nog steeds kronkelend van de preek, die vastberaden parasieten
Bedoeld om zijn licht te overmeesteren en te ontzenuwen
Hij liep door zijn tower gevangenis met een dissonante eetlust.
De maan was zwart
Het kan de duivel wat schelen.
Drie keer gluurde hij voor zijn rechters.
Donker worden daar
Met alsem.
En een slok vergif.
Gesteld
Hij vond het Hof een farce.
Zijn tong zo scherp als glas
Een bastaard tot de laatste
Deze waarheid Moordenaar…
.tautte zijn klauwen bij de Rotte cast.
Vexatie van geestelijken aghast
Hij ontwortelde het kruis.
En de vloek van ballingschap uit Gods koninkrijk ging voorbij.
Terug in de spiegel, verbrijzelde ijdelheid stierf
De vloek is nog duidelijker aan de kant van het gezond verstand.
Verbannen uit de uitgestrekte gebieden van het paradijs
Uit de hemel gegoten naar de zere kloof
De maan was zwart
Het kan de duivel wat schelen.
Hun donder zonderde al zijn sluiers
Verdikking daar
Zijn tegenstrijdige pols.
Op een walgelijke kruip.
Bevestigend
Hij had de verdorvenheid bevorderd.
Vipers aan zijn borst gevoerd
De streling van de dood toegebracht
Dus nu te lijden…
Hij zou branden, onderscheiden
Dat zijn tweede beurt
Zou eeuwig duren
In reckoning flames
Die nacht marcheerde zijn benarde toestand in demente Parades
O ' er een regenboog van zwarte magische littekens
Het bloed liep naar angst, veranderde in kwelling in schoppen
Diep in de slaap van deze ketter, gestreept
De nachtmerries waren razend, occultistisch, verdorven.
Zijn openbaring worstelde om te komen
Maar dawn vond hem daar, verlossend, voorbereid
Zoals Christus naar Golgotha, zijn gezicht naar de zon
Alle angsten werden uitgesmeerd.
Toen Joan verscheen
In een regen van tranen
Laatste overblijfsel van onschuld
Verlangen naar haar visie van goddelijkheid
Van haar wonderen en droom lyrische daden
Hij zou haar ontmoeten bij de brandstapel als het vuur kuste.
En samen klommen ze naar God, verstrengeld in gelukzaligheid.
Het kan de duivel wat schelen.
Hij gaf de rechtbank een bekentenis onder ede.
Een versnelling daar.
Zijn stralende dood
En acute vernieuwing
Dus
Het einde was glorieus
Hij ging als Jezus.
In de schaduw en in het stof
Om zeven uur.
En
Met dieven aan beide handen.
De maaier van deze landen
Weende met heilige plannen
Toen hij in de hemel stikte.