Cradle Of Filth — Beneath the Howling Stars songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beneath the Howling Stars" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Midwinter wrongs the rites of Spring
Her spinal chill rakes the earth
Whilst pensive souls at zero sing
Woebetidings of rebirth
Under cold stares of Mars maligned
Near-suicides cross their hearts
And unborns writhe in tepid brine
For something wicked this way starts
Beneath the howling stars
Elizabeth, paragon of vice
Watches the sun set pyres alight
As Bane and Tyranny, Her Dobermans sleep
Like spellbound paramours at Her feet
A chatter of bells without
Raise hellhounds, teeth on edge
From sleighs hastened through snow lit red
Guests espied from the garret ledge
Great gloomy mirror tell Her face
She will outblind them all
That heavenly bodies would fall from grace
To possess such a lustrous pall
For beauty is always Cruel…
(Let destiny in chains commence…
Damnation under Gods seeking recompense
Enslaving to the whims of this mistress)
As the dance ensued
Elizabeth’s mood
Tempered by the craft of a vitreous moon
In slick black iciness it grew
To consume
The wench Her tower tombed
Tending to Her costume
Bore the brunt of the storm
When the needle askewed
She has Her dogs maul the bitch’s wrists through
Restored to jaded bliss
This evisceratrix
Descended to the ball
With painted blood upon Her lips
Passing like a comet so white
As to eclipse
The waltz wound down, transfixed
Devoid of all breath in the air
Even Death paled to compare
To the taint of Her splendour
So rare and engendered
'Pon the awed throng gathered
There…
Beneath the howling stars
She danced so macabre
Men entranced divined from Her gait
That this angel stepped from a pedestal
Had won remission from fate
By alighting to darker spheres
Delighting in held sway
For She was not unlike the Goddess
To whom the wolves bayed
«Whilst envy glanced daggers
From court maidens, arboured
Who whispered in sects
Of suspicions abroad
That Elizabeth bewitched
See how even now the whore casts
Her spells upon the Black Count
Whom Her reddened lips hold fast»
Tongue unto tongue
Swept on tides without care
For the harpies who rallied
Their maledict glares
A halo of ravens tousled Her hair
Chandeliers a tiara
For passions ensnared
Phantasies sexed
When their eyes, moonstruck met
Their friction wore a way
Through the sea of foreplay
Lovers at first bite
She an Eve tempted to lay
Gasping at rafters
Flesh pressed in ballet
But caprice, honours leashed
She absconded the feast
To prowl wonderland
Beasts in hand from the Keep
Of Feudal dilemma
Well mantled in furs
Through cullis to watch
Dogstars howl at the earth
On this violent night
Unholy night
Winds lashed their limbs together
As the ether vent its wintry spite
She wished His kiss on Her frozen landscapes
To excite the bleak advance
From castle bowers
Wherein small hours
The Devil never came by chance
A lone charm tied to Her inner thigh
Sent lusts nova as hooves trod
Cobbled streets where lowlives fleet
Were flung to a wayward god
Midwinter wrongs the rites of Spring
Her spinal chill rakes the earth
Whilst pensive souls at zero sing
Woebetidings of rebirth
Under cold stares of Mars maligned
Near-suicides cross their hearts
And unborns writhe in tepid brine
For something wicked this way starts
Beneath the howling stars
Pounding upon the pauper ridge
Earshot of a hunched beldame
Elizabeth teased, would He dare to please
Such elderly loins enflamed?
To this He feigned a grim disdain
Playing to Her slayful eye
But the hag replied…
«This girl that chides
Will soon be as plagued with age as I»
Her consort laughed a plume of icy breath
For Elizabeth’s grace could raise
A flag of truce in burning heaven
Or the dead from early graves
Yet still She seethed
This proud Snow Queen
Embittered with the cursed retort
And because He sought Her loves onslaught
He gutted the crone for sport
Soon in full moon fever they were wed
Lycanthropic in the conjugal bed
Littered with aphrodisiacs
To tease dynastic union
And beget them further maniacs
Elizabeth
Free reigned, now a Countess
Outwielded and outwore
Her title like a favoured dress
Whilst Her errant Lord
Whose seasons savoured war
Stormed black to fell the infidel
Her embers, tempered, roared.
Songtekstvertaling
Midwinter mishandelt de riten van de lente
Haar spinal chill harkt de aarde.
Terwijl peinzende zielen op nul zingen
Woest van wedergeboorte
Onder koude blikken van Mars belaagd
Bijna zelfmoorden steken hun hart over
En onbevlekte ontvangenis
Want iets verdorven begint op deze manier
Onder de huilende sterren
Elizabeth, toonbeeld van vice
Ziet hoe de zon de brandstapels ontbrandt
Als Bane en tirannie, slapen haar Dobermans
Als parelgebonden minnaars aan haar voeten.
Een kabbel van klokken zonder
Hijs hellehonden, tanden op de rand
Van slee gehaast door sneeuw verlicht rood
De gasten keken naar de richel van de garret.
Grote sombere spiegel vertel haar gezicht
Ze zal ze allemaal te slim af zijn.
Dat hemelse lichamen uit de gratie zouden vallen.
Om zo ' n schitterende pall te bezitten
Want schoonheid is altijd wreed…
(Laat het lot in ketens beginnen…
Verdoemenis onder goden op zoek naar vergelding
Onderworpen aan de grillen van deze minnares)
Terwijl de dans volgde
Elizabeth ' s stemming
Getemperd door het vaartuig van een glazige maan
In gladde, zwarte gloed groeide het
Verbruiken
De meid haar toren tombed
Ik verzorg haar kostuum.
Droeg de last van de storm
Toen de naald bewoog
Ze heeft haar honden door de polsen van de teef.
Teruggebracht naar een afgestompte gelukzaligheid
Deze evisceratrix
Neergedaald naar de bal
Met geverfd bloed op haar lippen
Voorbijgaand als een komeet zo wit
Wat betreft de eclips
De wals wierp zich neer, getransfixeerd.
Verstoken van alle adem in de lucht
Zelfs de dood verbleekt om te vergelijken
Op de smet van haar pracht
Zo zeldzaam en voortgevloeid
'Pon the awed throng collected
Er…
Onder de huilende sterren
Ze danste zo macaber.
Mannen die van haar gang zijn afgedwaald.
Dat deze engel van een voetstuk stapte
Had de verlossing van het lot gewonnen
Door te vechten naar donkere sferen
Verrukking in de macht
Want ze was niet zoals de godin
Voor wie de wolven
"Terwijl afgunst keek dolken
Van hofmeisjes, gebrandmerkt
Die in groepen fluisterde.
Van verdenkingen in het buitenland
Dat Elizabeth bewitched
Zie je hoe zelfs nu de hoer werpt
Haar spreuken op de Zwarte Graaf
Die haar rode lippen vast houden»
Tong tot tong
Getijden zonder zorg
Voor de harpijen die zich
Hun boosaardige blijdschap
Een halo van ravens toutelde haar haar.
Kroonluchters een tiara
Voor verstrengeling
Phantasies sexed
Toen hun ogen elkaar ontmoetten
Hun wrijving droeg een manier
Door de zee van voorspel
Geliefden bij de eerste hap
Ze is in de verleiding om te gaan liggen
Hijgend naar spanten
Vlees geperst in ballet
Maar caprice, honours leashed
Ze is van het feest verdwenen.
Om wonderland te verkennen
Beesten in de hand van de Keep
Van het feodale dilemma
Goed gehuld in bont
Door cullis om te kijken
Honden huilen naar de aarde
Op deze gewelddadige nacht
Onheilige nacht
De wind sloeg hun ledematen tegen elkaar.
Als de ether haar winterse wrok ontsluiert
Ze wenste zijn kus op haar bevroren landschappen
Om de sombere opmars te prikkelen
Van Kasteel bowers
Waarin kleine uren
De duivel kwam nooit toevallig.
Een eenzame charme gebonden aan haar binnenkant dij
Zond lusten nova als hoeven
Cobbled streets where lowlives fleet
Werden naar een eigenzinnige god gegooid
Midwinter mishandelt de riten van de lente
Haar spinal chill harkt de aarde.
Terwijl peinzende zielen op nul zingen
Woest van wedergeboorte
Onder koude blikken van Mars belaagd
Bijna zelfmoorden steken hun hart over
En onbevlekte ontvangenis
Want iets verdorven begint op deze manier
Onder de huilende sterren
Bonkend op de armenrug
Gehoorafstand van een gebochelde beldame
Elizabeth plaagde, zou hij het durven te behagen
Zulke oude lendenen in vlammen op?
Daarop veinsde hij een grimmige minachting.
Spelen met haar slapende oog
Maar de heks antwoordde…
"Dit meisje dat wankelt
Zal binnenkort net zo worden geplaagd door leeftijd als ik»
Haar gemalin lachte een pluim van ijzige adem.
Voor Elizabeth ' s genade kon verhogen
Een witte vlag in de brandende hemel
Of de doden uit de vroege graven.
Maar toch zag ze het.
Deze trotse sneeuwkoningin
Verbitterd met de vervloekte retort
En omdat hij haar liefdes aanval zocht.
Hij scheurde de crone voor de sport
Al snel in volle maan koorts waren ze getrouwd
Lycanthropisch in het echtelijk bed
Bezaaid met afrodisiaca
Om dynastic union te plagen
En geef ze nog meer maniakken.
Elizabeth
Vrij geregeerd, nu een gravin
Afgeschermd en outwore
Haar titel als een favoriete jurk
Terwijl haar dwalende Heer
Wiens seizoenen genoten van oorlog
Stormde zwart om te vallen de ongelovige
Haar vlammen, getemperd, brullend.