Core Device — I'm not sleeping songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I'm not sleeping" van Core Device.
Songteksten
Can’t you see me move
And I’m breathing too
My mind is racing
But where are they taking me
Don’t you dare cover my face
Why do you ignore my wounds
I’m in pain
And no one seems to know
What to do
(Chorus)
I am in here
I hear what you say
What is this fear?
Cause I’m not sleeping
Is it time to say goodbye?
Are the angels calling me?
I won’t go just try and make me
I will fight and scream forever
I’ll remember you
And haunt your soul 'til the end of time
I’m not sleeping now
Can you save me?
I know I’m breathing
(Repeat chorus)
I’m not sleeping now
Can you save me
I know I’m breathing
Imagine all the times
We thought this was death
Now I will see the afterlife inside a crypt
Trapped in a rotting, decaying piece of flesh
Never to be released into the void
Pain are the years of people that I know
One by one we’re joined inside a concrete cell
Getting way too loud with our thoughts
Only moments when the door is opened
Do we breathe?
Who ever knew that this was true
Life, death, frustration
From our bones
Life, death, frustration
Inside caskets, inside tombs
Songtekstvertaling
Zie je me niet bewegen?
En ik adem ook.
Mijn geest gaat tekeer.
Maar waar brengen ze me heen?
Waag het niet mijn gezicht te bedekken.
Waarom negeer je mijn wonden?
Ik heb pijn.
En niemand schijnt het te weten.
Wat te doen
(Chorus)
Ik ben hier.
Ik hoor wat je zegt.
Wat is deze angst?
Want ik slaap niet.
Is het tijd om afscheid te nemen?
Roepen de engelen me?
Ik ga niet proberen me te dwingen.
Ik zal voor altijd vechten en schreeuwen
Ik zal je onthouden.
En spoken in je ziel tot het einde der tijden
Ik slaap nu niet.
Kun je me redden?
Ik weet dat ik adem.
(Refrein herhalen)
Ik slaap nu niet.
Kun je me redden?
Ik weet dat ik adem.
Stel je al die keren voor.
We dachten dat dit de dood was.
Nu zal ik het hiernamaals zien in een crypte.
Gevangen in een rottend, rottend stuk vlees.
Nooit worden vrijgegeven in de leegte
Pijn zijn de jaren van mensen die ik ken
Eén voor één zitten we in een betonnen cel.
We worden te luidruchtig met onze gedachten.
Alleen momenten dat de deur opengaat.
Ademen we?
Wie wist dat dit waar was?
Leven, dood, frustratie
Van onze botten
Leven, dood, frustratie
In kisten, in graven