Corde Oblique — La gente che resta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La gente che resta" van Corde Oblique.
Songteksten
Noi altri depintori
abbiamo da parlare con le mani!
(Annibale Carracci)
Stamane ho incontrato un compagno di scuola
che
non aveva più un nome finora,
ha gli occhi di un padre e somiglia a un pittore
che parla di sé con le mani.
I semplici nomi alle barche di Dio, mentre
i nomi altezzosi alle chiese,
buonsenso alle danze di fanti
bendati
che brindano senza pensare.
Gente che viene, gente che va,
la gente che resta è quella che dà.
L’amico mi parla il suo dialetto
scuro,
madeleine da cui affiora il mio istinto più puro;
giocare col tempo va bene, ma solo se è
come fa un padre col figlio maturo.
Che dotto è parola
diversa da saggio
credevo di averlo saputo,
lo scrivono i libri, lo dicono
in tanti
lo sanno tutti, ma nessuno.
Gente che viene, gente che va,
la gente che resta è quella che dà…
Le menti più grandi si estinguono, ma soppiantarle saranno adunanze
e stormi di intelligenze normali
che,
insieme, già sono geniali.
Gente che viene, gente che va la gente che resta
è quella che dà…
Songtekstvertaling
Wij andere depintors
we moeten met onze handen praten!
(Annibale Carracci)
Ik heb vanmorgen een schoolvriend ontmoet.
wat
hij had nog geen naam.,
hij heeft de ogen van een vader en ziet eruit als een schilder.
hij praat over zichzelf met zijn handen.
De eenvoudige namen naar de boten van God, terwijl
de hooghartige namen van kerken,
gezond verstand voor fanti ' s dansen
geblinddoekt
ze toosten zonder na te denken.
Mensen komen, mensen gaan,
de mensen die blijven geven.
De vriend spreekt zijn dialect tegen mij.
donker,
madeleine waaruit mijn zuiverste instinct voortkomt;
spelen met de tijd is prima, maar alleen als het
zoals een vader doet met een volwassen zoon.
Wat een geleerd woord is
andere dan essay
Ik dacht dat ik het wist.,
boeken schrijven het, ze zeggen het.
in veel
iedereen weet dat, maar niemand.
Mensen komen, mensen gaan,
de mensen die blijven zijn degenen die geven…
De grootste geesten zijn uitgedoofd, maar verdringen hen met samenkomsten.
en koppels van normale intelligentie
wat,
samen zijn ze al briljant.
Mensen die komen, mensen die gaan mensen die blijven
het is degene die geeft…