Conway Twitty — Lookin' Back songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lookin' Back" van Conway Twitty.
Songteksten
Looking back, wish I could say we left the past behind
But you, you pushed me away
Dropping matches on the bridges that didn’t need to burn
And I wish it didn’t end this way
Left with regret and the pain of words unsaid
I never saw it coming and I never saw the truth
I know I played a role in how things fell apart
But years have past and I can see it clearly
No matter what I said, nothing could have kept it from this end
How could you call yourself a friend
When the words coming from your mouth
Never meant a thing?
How could you call yourself a friend
When everything we were didn’t mean a thing to you?
And when you broke down what we built
It made me second guess myself
It made me second guess all of us
But time keeps moving on, and we keep moving on
Always looking forward, we’ll leave the past behind
And I keep asking, what is left?
What’s left to say when the ties that bind have torn apart?
Looking back I realize no matter what we said
Nothing could’ve changed the past
Was it all for nothing? I guess we’ll never know
But all that’s left are bridges burnt and lessons learnt
Songtekstvertaling
Terugkijkend, wou dat ik kon zeggen dat we het verleden achter ons lieten.
Maar jij duwde me weg.
Lucifers laten vallen op de bruggen die niet hoeven te branden
En ik wou dat het niet zo eindigde.
Achtergelaten met spijt en de pijn van onbesproken woorden
Ik heb het nooit zien aankomen en ik heb nooit de waarheid gezien.
Ik weet dat ik een rol speelde in hoe dingen uit elkaar vielen.
Maar jaren zijn voorbij en ik kan het duidelijk zien
Wat ik ook zei, niets had het kunnen voorkomen.
Hoe kun je jezelf een vriend noemen?
Als de woorden uit je mond komen
Nooit iets betekend?
Hoe kun je jezelf een vriend noemen?
Toen alles wat we waren niets voor je betekende?
En toen jij kapot maakte wat wij gebouwd hadden.
Het deed me twijfelen aan mezelf.
Het deed me twijfelen aan ons allemaal.
Maar de tijd gaat door en we gaan door.
Altijd vooruitkijken, laten we het verleden achter ons.
En ik blijf vragen, wat er nog over is?
Wat valt er nog te zeggen als de banden die vastbinden uit elkaar zijn gescheurd?
Terugkijkend besef ik dat wat we ook zeiden
Niets had het verleden kunnen veranderen.
Was het allemaal voor niets? Ik denk dat we het nooit zullen weten.
Maar alles wat overblijft zijn verbrande bruggen en geleerde lessen.